مطالعه مروري بر انواع روش‌هاي نوين تشخيص خرابي در روسازي بر اساس قابليت پيزو-مقاومتي در بتن خودحسگر

نظارت و رصد سلامت سازه در قبل و حين مرحله‌ي بهره‌برداري به ناظران اين امكان را مي‌دهد كه نسبت به خسارات مالي و جاني احتمالي بتوانند رويارويي بهتري با آنها داشته باشند براي تشخيص خرابي در سازه‌هاي بتني از جمله روسازي‌ها نياز به بررسي سطحي و زير سطحي است. در اين مقاله سعي شده مرور خلاصه اي از چند روش توسعه يافته شده بر مبناي خاصيت پيزو مقاومتي در بتن ها به منظور ارزيابي سطح خسارت در بتن از ديدگاه مقاومت شكست، روش الكترودهاي متوالي، روش مش مقاومتي و روش توموگرافي مورد نظر اين تحقيق بود.. براي اين منظور رايج ترين بتن هاي خود حسگر ساخته شده با روش هاي تشخيص خرابي متفاوت, براي شرايط بارگذاري مختلف مورد مطالعه و بررسي قرار گرفت. در نهايت به موضوع استفاده از اين بتن هاي خودحسگر در نظارت بر وضعيت خرابي در روسازي‌ها پرداخته شده است كه طبق ارزيابي‌هاي صورت گرفته اين روش ها براي نظارت بر وضعيت خرابي روسازي‌ها مناسب هستند. همچنين در انتها به بررسي روش توموگرافي و استفاده از آن در تشخيص خرابي در يك دال بتني تحت بارگزاري تسريع شونده پرداخته شد نتايج نشان داد روش نظارت تصويري توانايي دقيقي در تشخيص خرابي حتي از زير سطح رويه بتني و قبل از اينكه خرابي به روي سطح بيايد و ديده شود، ارائه مي دهد. از اين رو دقت و پيشبيني اينگونه روش ها قطعا كليد توسعه زيرساخت هاي هوشمند و راه هاي آينده خواهد بود.