پايش تاب‌آوري شهري به منظور كاهش اثرات حوادث طبيعي با تاكيد بر زلزله (مطالعه موردي ياسوج)

پژوهش حاضر با هدف معرفي و كاربست رويكرد تاب آوري شهري در مقابل بلاياي طبيعي به خصوص زمين‌لرزه و تقويت توانايي مردم براي مقابله با خطرات ناشي از وقوع سوانح مانند زمين لرزه در منطقه شهري ياسوج صورت گرفته است. اين مطالعه به لحاظ هدف،كاربردي و به لحاظ ماهيت توصيفي تحليلي مي‌باشد. روش گردآوري داده‌ها، كتابخانه‌اي و مطالعه ميداني است. همچنين ابزار لازم در اين زمينه پرسشنامه مي باشد. همچنين ابزار لازم در اين زمينه پرسشنامه محقق ساخته ويژه مردم و كارشناسان بوده و تعداد نمونه ها در بخش بهره‌گيري از نظر شهروندان ۳۰۸ نمونه (طبق فرمول كوكران) و در بخش كار كارشناسان ۳۵ نمونه (تكنيك دلفي) مي باشد. در راستاي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار spss (آزمون هاي آلفاي كرونباخ، همبستگي پيرسون، تي تك نمونه اي و تحليل مسير داده ها) و بهره گيري از روش هاي تصميم گيري چند معياره در قالب تحليل سلسله مراتبي (AHP) اجباري و نرم افزار Expert Choice استفاده گرديد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد متغير تاب‌آوري به طور معني داري با متغير ملاك (كاهش اثرات حوادث طبيعي زلزله) همبسته بودند و توانستند مقداري از تغييرات كاهش اثرات حوادث طبيعي زلزله را تبيين كنند. از پاسخگوياني كه در اين مطالعه بررسي شده اند بر اساس آزمون رگرسيون خطي مقياس تاب‌آوري 92 درصد از واريانس كاهش اثرات حوادث طبيعي زلزله را پيش بيني مي‌كنند. با كاهش يك واحد انحراف استاندارد در نمره تاب‌آوري به صورت معناداري (p 0.05) نمره كاهش اثرات حوادث طبيعي زلزله 20.6 انحراف معيار افزايش مي‌يابد.