اولويت بندي سيستم هاي حمل و نقل هوشمند با هدف ارتقا ايمني راه ها (مورد مطالعاتي استان همدان)

با عنايت به هزينه هاي فراوان اجرا و بهره برداري از سيستم هاي موثر برايمني حمل و نقل ، بايد تلاش شود وسايل انتخابي جهت كنترل و نظارت بر رفتار رانندگان و ايمني راهها با معيارهاي دقيق سنجيده و انتخاب شوند. جهت بهره گيري از سيستم هاي مذكور، براي بهبود تردد و افزايش ايمني جاده هاي بين شهري استان همدان در اين مقاله بر اساس متد دلفي، فرآيند تحليل شبكه اي ANP، تكنيك ديمتل و روش تاپسيس اولويت بندي استفاده از سيستمهاي مختلف انجام پذيرفته است. اشتباه و عدم دقت در انتخاب سيستم مناسب باعث تحميل خسارات زياد در حوزه حمل و نقل جاده اي ميشود.در اين مطالعه، ميزان اثر بخشي در ايمني، هزينه اجرايي سيستم و قابليت اجرا مورد ارزيابي قرار گرفته و با بررسي دقيق،اين سيستمها اولويت بندي مي شوند. هدف اصلي اين تحقيق تدوين الگو و مدلي براي اولويت بندي سيستم هاي حمل و نقل هوشمند و موثر بر ايمني براي استفاده در محورهاي مواصلاتي استان همدان است.بر اساس نتايج حاصله از اين روش بهترين گزينه قابل استفاده ،سيستمهاي هوشمند هاي ثبت تخلف است و در رتبه هاي بعدي سيستم اخطار به راننده و سيستم اطلاع رساني به هنگام به استفاده كنندگان از راه قرار دارند.