ارزيابي عوامل موثر بر شدت تصادفات عابرين پياده در خيابانهاي شهري و ارائه مدلي براي پيش‌بيني اين تصادفات (مطالعه موردي: شهر قزوين)

اخيراً بـا افـزايش رشـد توليد وسايل نقليه از يك طرف و افزايش جمعيت شـهرها و روستاها از طرف ديگر، توجه كافي به بحث عابران پيـاده بـه خصوص از بعد ايمني آن، از اهميت زيادي برخوردار شده اسـت. طي سالهاي اخير، ميزان و رشـد تلفات عابران پياده در شهرهاي بزرگ كشور در مقايسه با كشورهاي در حال توسـعه رقـم بالايي شده است. هدف از اين مطالعه، بررسي تأثيرگذاري مشخصات و رفتار عابر پياده، مشخصات محيطي و زمان وقوع تصادفات عابر پياده بر روي احتمال وقوع آسيب-ديدگي‌هاي عابر پياده و ارائه مدلي براي تعيين احتمال وقوع هر يك از آسيب‌ديدگي‌هاي شديد يا جزئي براي متغيرهاي مستقل تعريف شده در مدل، براي تصادفات وسايل نقليه با عابرين پياده در بلوار جمهوري اسلامي شهر قزوين به عنوان نمونه موردي است. از اين رو، با استفاده از داده‌هاي بدست آمده از سازمان پزشكي قانوني استان و نيز پليس راهنمايي و رانندگي كه مربوط به تصادفات ترافيكي سال 1397 تا 1399 مي‌باشند، اقدام به مد‌‌‌ل‌سازي اين عوامل با استفاده از مدل رگرسيون لجستيك شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه ميزان تحصيلات عابر پياده، زمان تصادف، سرعت وسيله‌نقليه و رنگ لباس عابر پياده تاثيرگذارترين عوامل در احتمال وقوع آسيب‌ديدگي شديد هستند.