روش‌هاي بهبود مقاومت بتن در مقابل حملات سولفاتي (مطالعه موردي)

هدف اين مطالعه ارزيابي تخريب بتن، با در نظر گرفتن حملات سولفاتي و ارائه رويكرد مناسب براي مقابله با اين پديده است. اثرات شرايط رويارويي، مانند غلظت محلول، دما، و شرايط غوطه وري، نوع سيمان و نسبت آب به سيمان مورد بررسي قرار گرفتند. به علاوه نشان داده شده است كه مواد سيماني مكمل و سيمان پرتلند معمولي با بهبود خواص ملات هيدراته شده، حمله خارجي سولفاتي را كاهش مي‌دهند. اين مطالعه يك بررسي جامع از عملكرد بهبودي خاكستر بادي ، سرباره، دوده‌ي سيليس و متاكائولين در برابر حمله سولفاتي را نيز ارائه مي‌كند. نرخ جايگزيني بيش از 10 درصد خاكستر بادي، بيش از 20 درصد سرباره، 3-20 درصد دوده سيليس و 5-25 درصد متاكائولين براي بهبود مقاومت در برابر حمله سولفاتي در سولفات سديم يافت شده است. افزايش نرخ دوز باعث بهبود عملكرد كلي براي همه‌ي SCM ها به جز دوده‌ي سيليس و خاكستر بادي رده‌ي C مي‌شود. در سولفات منيزيم، در نرخ‌هاي جايگزيني بالاتر، عملكرد براي متاكائولين و دوده سيليس ضد و نقيض است همانطور كه با افزايش انبساط نسبت به يك كنترل نشان داده شده است. به طور كلي، خاكستر بادي، سرباره، دوده سيليس و متاكائولين مي‌توانند در كاهش حمله سولفات موثر باشند، اما عملكرد آن‌ها به نرخ جايگزيني، قرار‌گيري در معرض كاتيون سولفات و خواص شيميايي و فيزيكي آن‌ها بستگي دارد.