ارزيابي آزمايشگاهي استفاده از ضايعات پلاستيكي خانگي بر عملكرد قير و مخلوط آسفالتي

پليمرهاي تجاري براي اصلاح روسازي‌ها از چند دهه قبل استفاده مي‌شوند؛ با اين حال، يكي از نقاط ضعف اصلي اين پليمرها هزينه بالاي آنهاست. پليمرهاي پلاستيكي ضايعاتي مي‌توانند به عنوان افزودني پايدار و با كارايي اقتصادي براي بهبود خواص آسفالت استفاده شوند و مزاياي زيست محيطي و اقتصادي تركيبي را به دست آورد. اين مطالعه با هدف بررسي و ارزيابي اثر استفاده از ضايعات پلاستيك خانگي ، پلي‌اتيلن ترفتالات (PET)، در اصلاح قير انجام شده است. ارزيابي چندين درصد قير اصلاح شده با PET در دو مرحله، بطور مجزا در محيط آزمايشگاهي انجام شده است: ماده افزودني قير اصلاح شده و مخلوط آسفالت اصلاح شده. براي بررسي خواص عملكردي و رفتار ويسكوالاستيك قير اصلاح شده با پلاستيك، از دستگاه۲ DSR و آزمون RTFOT۳ استفاده شده است. براي ارزيابي خواص عملكردي مخلوط آسفالت اصلاح شده با پلاستيك، آزمون مقاومت مارشال، رواني مارشال، نسبت مقاومت مارشال و آزمون شيارشدگي انجام شده است. نتايج نشان داد كه ۶-۸ درصد پلاستيك اصلاح شده، به عنوان مقدار بهينه براي بهبود سفتي و الاستيسيته قير مناسب است. علاوه بر اين، مخلوط آسفالت اصلاح شده با ۸ درصد پلاستيك، بهبود بيشتري در مقاومت در برابر خمش نشان داد و با افزايش مقاومت مارشال، افزايش نسبت مقاومت مارشال و كاهش عمق شيار، تاثير بيشتري داشت.