ارزيابي و مقايسه روش هاي حفاظت از پايه ها و كوله هاي پل ها در برابر آبشستگي موضعي

يكي از مهمترين دلايل عدم پايداري و تخريب پلهاي رودخانه اي، وقوع آبشستگي در اطراف پايه ها و كوله هاي آن در زمان وقوع سيلاب است. مسئله آبشستگي موضعي در سالهاي اخير بطور گسترده اي توسط محققين مختلف بررسي شده است كه نتيجه آن ارائه روشهاي مختلف براي كنترل آبشستگي نظير استفاده از سنگ‌چين، گابيون، طوق، بلوك‌هاي بتني، ساخت ريزشمع‌ها در جلوي پايه، ايجاد شكاف در پايه، استفاده از كابل، صفحات مستغرق، صفحات هدايت كننده سطحي و اصلاح شكل پايه بوده است. در اين مقاله ضمن معرفي و بررسي مطالعات انجام شده بر روي انواع روش‌هاي مقابله با آبشستگي، از منظر كاربردي و اجرايي، استفاده از سنگ‌چين، بلوك‌هاي بتني، گابيون و احداث راديه و بريد كه از راهكارهاي موجود و رايج براي كاهش عمق آبشستگي در حالت وجودِ پي‌هاي سطحي و نيمه سطحي (پي‌هاي فاقد شمع) در كوله و پايه پل‌هاي واقع در رودخانه‌ها مي‌باشند، مورد بررسي و مقايسه قرار گرفته است. تمامي روش‌هاي مذكور در دسته روش‌هاي مقاوم كننده بستر در مقابل تنش برشي ناشي از عبور جريان در سطح مشترك سيال و خاك، قرار مي‌گيرند. نكات طراحي و اجرايي در هر مورد ارايه گرديده و مزايا و معايب هر كدام از روش‌ها بيان شده است. در نهايت نيز با عنايت به شرايط مختلف رودخانه و سازه پل، مناسب‌ترين حالت به لحاظ اجرايي، اقتصادي و نگهداري پيشنهاد گرديده است.