ارزيابي ميزان كاربرد تابلوهاي راهنمايي و رانندگي در درك رانندگان مبتني بر روش‌‌‌هاي پرسشنامه‌اي و آماري (مطالعه موردي: محور همدان-كرمانشاه)

در راه‌ها، ميزان درك رانندگان از تابلوهاي مختلف يكسان نيست و ميزان درك از تابلويي به تابلوي ديگر متفاوت است. بنابراين، به‌منظور افزايش ايمني و استفاده حداكثر از راه‌ها توسط رانندگان، پژهش حاضر به بررسي ميزان درك رانندگان از تابلوها و تأثير ميـزان كاربرد تابلوها بر درك رانندگان مي‌پردازد. تابلوها در سه گروه تابلوهاي پـر‌ كـاربرد ، تابلوهـاي بـا كاربرد متوسط ، و تابلوهاي كم كاربرد دسته‌بندي مي‌شوند و براي هر گرو ه 4 تابلو مـورد بررسـي قـرار مي‌گيرد. روش پژوهش حاضر مبتني بر پرسشنامه، بررسي آزمون‌هاي كاي دو و ضريب همبستگي اسپيرمن مي‌باشد. همچنين، در طول 5 روز پرسش-گري در محل پليس راه محور همدان – كرمانشاه، تعداد 380 پرسشنامه با مصاحبه رانندگان تكميل شد. براي اعتبارسنجي داده‌ها نيز مطالعه مشـابهي در محور ملاير -همدان با پر كردن 50 پرسشنامه انجام گرفت. سپس داده‌‌هاي حاصل با استفاده از آزمون كاي دو و ضريب همبستگي مورد تحليـل قرار گرفتند. نتايج محاسبه شده نشان داد كه درك كلي راننـدگان از تابلوهـا 54.31 درصد بـه دسـت آمـد. بـا ايـن حـال؛ درك راننـدگان از تابلوهاي پركاربرد ، تابلوهاي بـا كـاربرد متوسـط و تابلوهـاي كـم كـاربرد يكسـان نبـوده و بـه ترتيـب 88.6، 49.60 و 22.97 درصد مي-باشد. همچنين نتايج حاصل از آزمون‌هاي كاي دو و ضريب همبستگي اسپيرمن نشان داد كه با افزايش ميزان كاربرد تابلو، درك رانندگان از تابلوها افـزايش مـي‌يابـد كه اين مقدار ضريب برابر با 0.59 است.