شناسايي عوامل و مؤلفه هاي نابرابري آموزشي در مناطق آموزش و پرورش استان مازندران به منظور ارائه الگوي بهينه

پژوهش ‌حاضر با هدف شناسايي عوامل و مؤلفه‌هاي نابرابري آموزشي در مناطق آموزش و پرورش استان ‌مازندران به منظور ارائه الگوي بهينه براي كاهش نابرابريها و تحقق يافتن عدالت آموزشي انجام شده است. روش اين پژوهش توصيفي از نوع پيمايشي است. اطلاعات مورد نياز پژوهش، با اجراي پرسشنامه به دست آمده است. جامعه آماري پژوهش شامل دانش آموزان سال آخر دوره متوسطه دوم 22 شهرستان استان مازندران در سال تحصيلي 1400-1399 بوده است (21981 =N). در اين مطالعه براي تعيين و انتخاب نمونه مورد مطالعه، با به كارگيري روش نمونه‌گيري تصادفي– طبقه‌اي بر اساس شهرستانها، با انتساب متناسب، 924 نفر انتخاب شده اند. به اين ترتيب كه بعد از استخراج حجم كلي نمونه براي استان، با توجه به فرمول كوكران به تناسب جمعيت دانش آموزي هر شهرستان، تعداد نمونه مشخص شده است. تحليل داده‌ها با نرم‌‎افزارهاي SPSS، TOPSIS و ArcGIS انجام‌گرفته و از مدل شبكه ‎عصبي، ضريب ‌آنتروپي ‌شانون و رگرسيون ‌چندگانه استفاده شده ‌است. خروجي نهايي مدل ‌تاپسيس نشان ‌مي‎‌دهد كه ميان شهرستانهاي استان مازندران، به لحاظ برخورداري از شاخصهاي پژوهش نابرابري وجود دارد. همچنين يافته‌ها نشان مي‌دهند كه شاخصهاي آموزشي بيشترين و شاخصهاي فردي - خانوادگي كمترين اثر مستقيم را بر نابرابري شهرستانهاي استان مازندران دارند. با توجه به نتايج پژوهش، استان مازندران براي دستيابي به برابري در دسترسي به فرصتهاي آموزشي، نيازمند بازبيني در بسياري از برنامه‌ها و همچنين ارتقاي شاخصهاي آموزشي(درونداد، فرايند و برونداد) است.