تاثير متغيرهاي ريخته‌گري نيمه جامد در سطح شيب‌دار بر ريزساختار و خواص مكانيكي آلياژ AXE622

در اين پژوهش تأثير دماي بارريزي، مقدار شيب، نوع قالب و لرزش در فرآيند‎ ‎نيمه جامد به روش‌ سطح شيب‌دار خنك‌كننده بر ‏روي آلياژ ‏‎ AXE622‎‏‌(منيزيم- آلومينيم- عناصر نادر خاكي) بررسي گرديد‎.‎‏ متغيرهاي مذكور هر كدام در دو سطح تغيير داده شد و ‏ريخته‌گري در قالب‌هاي ماسه‌اي و فلزي نيز انجام گرديد. شكسته شدن ساختار دندريتي منيزيم آلفا و تبديل آنها از ساختار ‏دندريتي به كروي و گل برگي شكل، در ساختارهاي نيمه‌جامد حاصل شده به‌طور واضحي مشاهده گرديد. با افزايش شيب از 30 به ‏‏60 درجه ساختار غيردندريتي توسعه يافته و موجب بهبود استحكام نهايي و انعطاف‌پذيري به ترتيب‎ ‎به ميزان 62 و 17 درصد شد. ‏همچنين در مقايسه نتايج سه دماي بارريزي 660، 680 و 700 درجه سانتي‌گراد مشخص شد كه دماي 660 درجه موجب پر نشدن ‏قالب و دماي 700 نيز موجب كاهش خواص مكانيكي مي‌شود. در اين ميان، دماي 680 نسبت به 700 درجه سانتي‌گراد، افزايش ‏‏33 درصدي استحكام نهايي و 5 درصدي ازدياد طول را نشان داد. همچنين استفاده از قالب فلزي در مقايسه با ماسه‌اي، باعث ‏ريز شدن دانه‌ها (به ميزان 13%)، ايجاد ساختار غيردندريتي‌تر، افزايش استحكام كششي معادل 81% و افزايش ازدياد طول نسبي به ‏مقدار 15% شد. اعمال لرزش در سطح شيب‌دار به ريز شدن ساختار، توزيع بهتر فازهاي ثانويه، افزايش سختي و استحكام نهايي ‏كمك كرده، به‌طوري‌كه در مقايسه با نمونه بدون لرزش، بهبود استحكام نهايي مشاهده گرديد.‏