شماره ركورد
1370896
عنوان مقاله
تبيين تاريخي مؤلفههاي راهبردي همگرايي در سيرۀ علوي
پديد آورندگان
ده پهلوان ، طلعت دانشگاه رازي - دانشكده ادبيات و علوم انساني - گروه تاريخ
از صفحه
51
تا صفحه
70
كليدواژه
امام علي (ع) , همگرايي امت , امامت , منازعات داخلي , نهج البلاغه
چكيده فارسي
ظهورانديشهها نوين و تعدد نحلههاي فكري - فرهنگي در جهان اسلام پس از رحلت رسولالله(ص) تا به امروز، چالش ﻣﺴﺌﻠﮥ همگرايي امت اسلام را رقم زده است. همگرايي از بنياديترين اصول اعتقادي اسلام، كه از عهد رسولالله(ص) با هدف و عقيدهاي واحد حول محور امامت در مسيري خاصي مشخص گرديد.عصر امام علي(ع)(تا40هجري) فصل آغاز فرقهگرايي، جريانسازي فكري، قيامها، شورشهاي داخلي عليه خلافت اسلامي بود. فعاليت اين جريانها در شبههافكني، همگرايي امت اسلامي يكي از اين تهديدها و زمينه ساز افتراق امت اسلامي بود. نوع مواﺟﻬﮥ امامعلي(ع) با عوامل تفرقهافكنانه، تقويت و ايجاد وحدت و همگرايي امت نقش مهمي داشت. اين مقاله با پرسش چيستي مؤلفههاي راهبردي همگرايي از منظر امام علي(ع)، به روش توصيفيتحليلي و با استناد به منابع كتابخانهاي وكتب تاريخي و حديثي، درصدد است با شناخت اين مؤلفهها در سيرة امام علي در موقعيتهايي نظير مواجهه با خلفا و جريانهاي فكري، الگويي از روشهاي همسو به همگرايي اسلامي دست يابد. آموزههاي در قالب مؤلفههاي اصلاح مباني اعتقادي توأم با احترام، حل اختلافات داخلي و وجود كينهها و عداوتها ميان مسلمانان، نداشتن تنش و حضور در امورات سياسي ونظامي، حُسن خُلق، تمسك به قرآن و سنت نبوي و غيره نمود يافت. فرﺿﻴﮥ مقاله بر آن است كه امام(ع) بر مبناي انديشههاي بنيادين اسلامي، با درك شرايط سياسي اجتماعي و ارتقاي سطح آگاهي مردم در احياء همگرايي امت واحده؛ ريشههاي واگرايي را در عدم درك درست از دين و سنت رسول الله (ص) و قدرت طلبي و تمايلات حاكميتي ميدانستند. اقدامات امام در راستاي همگرايي امت در قالب تدابير و راهنمايي صحيح خلفا و تعامل با نحلههاي فكري گوناگون و زدودن ابهام وشبهات و اجتناب از هرگونه اقدام واگرايانه در برابر يكپارچگي امت بوده است.
عنوان نشريه
پژوهش نامه علوي
عنوان نشريه
پژوهش نامه علوي
لينک به اين مدرک