شيوع و عوامل خطر آسيب‌هاي اسكلتي‌عضلاني در هنرجويان موسيقي و نوازندگان ايراني: يك مطالعه‌ي مروري

اهداف: بر اساس شواهد علمي، فعاليت‌هاي هنري مانند نوازندگي، مي‌تواند باعث بروز آسيب‌هاي خاصي در بدن افراد شود. هدف از اين مطالعه تعيين شيوع و مكان بروز آسيب‌هاي اسكلتي‌عضلاني در هنرجويان موسيقي و نوازندگان ايراني و همچنين، شناسايي عوامل خطر مرتبط با وقوع اين آسيب‌ها است. روش ‌‌‌كار: به‌منظور جست‌وجوي مطالعات منتشرشده در زمينه ي مدنظر، از پايگاه‌هاي اطلاعاتي معتبر مانند پاب‌مد، اسكوپوس، گوگل اسكولار، مركز اطلاعات علمي جهاد دانشگاهي (SID) و مگيران با به‌كارگيري كليدواژه‌هاي مناسب استفاده شد. در اين جستجو، فقط آن مطالعات مقطعي بررسي شدند كه به منظور بررسي شيوع آسيب هاي اسكلتي عضلاني و عوامل خطر آن ها در هنرجويان موسيقي و نوازندگان ايراني انجام شده بودند و دسترسي به آن ها وجود داشت. مقالات مروري مرتبطي كه كمتر از پنج مشاركت كننده داشتند و به زبان هاي غير از انگليسي و فارسي نوشته شده بودند، از مطالعه خارج شدند. يافته‌ها: از ميان ۱۹ مطالعه‌اي كه در اين زمينه يافت شدند، با حذف مطالعات تكراري و مشابه، هفت مطالعه‌ي توصيفي‌تحليلي و مقطعي با نمونه‌اي به‌اندازه‌ي ۱۴۴۴ نفر بررسي شدند. شيوع صدمات اسكلتي‌عضلاني بين ۵۳ تا ۶۵ درصد بود. شايع ترين مشكل از بين مشكلات اسكلتي عضلاني،داشتن محل درد بود كه در همه ي نوازندگان فارغ از نوع ساز ديده مي شد. همچنين، مشخص شد كه مشكلات اسكلتي‌عضلاني در نوازندگان خانم بيشتر گزارش شده است. نتيجه‌گيري: هنرجويان موسيقي و نوازندگان ايراني اغلب با مشكلات اسكلتي‌عضلاني مواجه هستند. نواحي شايع بدن براي بروز اين مشكلات، گردن و شانه‌ها هستند. علاوه بر اين، عوامل خطر متعددي مانند سن، پوسچر نامناسب و مدت تمرين براي بروز اين نوع آسيب ها وجود دارد.