تعيين بار كاري ذهني و بررسي ميزان تأثير آن در تغيير مؤلفه‌هاي خلقيات رانندگان تاكسي درون‌شهري شهر قزوين

اهداف: از جمله نگراني هاي مهم جوامع امروزي حوادث جاده اي، خسارات و تلفات مربوط به آن است. بار كاري ذهني يكي از عوامل اصلي انساني است كه خود مي تواند سبب بروز عوامل ديگري نظير استرس و خشم شود. مطالعه‌ي حاضر با هدف بررسي بار كاري ذهني و ميزان تأثير آن در تغيير مؤلفه هاي خلقيات رانندگان انجام شده است.روش ‌‌‌كار: تعداد ۸۸ راننده‌ي تاكسي گردشي شهر قزوين براي بررسي مؤلفه هاي مدنظر در اين مطالعه شركت كردند. از پرسش‌نامه‌ي بار كاري ذهني دالي براي ارزيابي بار كاري ذهني و از پرسش‌نامه‌ي پومز براي سنجش مؤلفه هاي خلقيات رانندگان استفاده شد. بر اساس سناريو طراحي شده‌ي رانندگي در مسيرهاي پرترافيك، متغيرهاي مدنظر ارزيابي شدند و به منظور بررسي ارتباط ميان آن ها، از آزمون t زوجي و آناليز هم‌بستگي پيرسون در نرم افزار SPSS نسخه‌ي ۲۴ استفاده شد.يافته‌ها: ميانگين سابقه‌ي كار و سن رانندگان برابر با ۴۶/۶۰ و ۱۳/۴۷ سال با انحراف معيار ۱۰/۱۲ و ۹/۳۹ سال بـود. يافته‌هاي بـه‌دست‌آمده نشان داد كـه با رانندگي در مسيرهـاي پرترافيك، بر ميزان ميانگين بار كاري ذهني رانندگان به مراتب افزوده شده و اين افزايش معنادار است (۰/۰۰۱ P). با افزايش بار كاري ذهني رانندگان، از برخي مؤلفه هاي خلقيات كه جنبه‌ي مثبتي دارند (مانند شادكامي و سرزندگي) (r=-0.143, P=0.157)، (r=-0.646, P=0.050) كاسته و بر مؤلفه‌ي خلقي افسردگي رانندگان افزوده شده است (*۰/۲۴۸ =P) (۰/۰۲۰=r).نتيجه‌گيري: بـر اساس يافته‌هـاي حـاصل از مطالعه، با تداوم فعاليت رانندگي، بر ميزان بار كاري ذهني رانندگان افزوده شده است، ولي ارتباطي مبني بر تأثير اين مؤلفه بر مؤلفه هاي خلقيات مشاهده نشد.