بررسي شيوع و پيش‌بيني دردهاي اسكلتي‌عضلاني مرتبط با كار بر اساس پوسچر بدن، استرس شغلي، سلامت روان و انعطاف‌پذيري روان‌شناختي در كاركنان شركتي تجاري

اهداف: دردهاي اسكلتي‌عضلاني مرتبط با كار يكي از عوامل اصلي كاهش كميت و كيفيت كار و تهديدكننده‌ي سلامت جسماني و روان‌شناختي كارمندان محسوب مي‌شود. هدف از مطالعه‌ي حاضر بررسي شيوع و پيش‌بيني دردهاي اسكلتي‌عضلاني مرتبط با كار بر اساس پوسچر بدن، استرس شغلي، سلامت روان و انعطاف‌پذيري روان‌شناختي در كاركنان شركتي تجاري در شيراز بود.روش ‌‌‌كار: جامعه‌ي آماري شامل كاركنان اين شركت با تعداد كلي ۲۵۰ نفر بود كه طبق جدول مورگان، ۱۴۷ نفر (۵۱ زن و ۹۶ مرد) بر اساس معيارهاي ورود، انتخاب و ارزيابي شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌هاي درد اسكلتي‌عضلاني (Nordic questionnaires)، پوسچر بدن (Qec)، استرس شغلي (ERI)، سلامت روان (GHQ) و انعطاف‌پذيري روان‌شناختي (CFI) بود. اطلاعات دموگرافيك به‌وسيله‌ي آزمون هاي ناپارامتريك خي‌دو و كروسكال‌واليس و ارتباط بين متغيرها به‌شيوه‌ي تحليل رگرسيون و به‌وسيله‌ي نرم‌افزار spss-۲۶ تجزيه‌وتحليل شد.يافته‌ها: بررسي يافته‌هاي توصيفي نشان داد كه شايع‌ترين درد در گروه نمونه به‌ترتيب، درد كمر (۷۶/۱۹ درصد)، گردن (۶۹/۳۸ درصد) و قسمت تحتاني كمر (۵۶/46 درصد) بود؛ همچنين، ورزش بيشتر در طول هفته با تجربه‌ي كمتر درد در ارتباط بود (۰/۰۵ P). بر اساس يافته‌ها، پوسچر بدن بيشترين توانايي پيش‌بيني دردهاي گردن، شانه، دست و كمر را داشت (۰/۰۱ P)، همچنين، مؤلفه‌هاي استرس شغلي، سلامت روان و انعطاف‌پذيري روان‌شناختي به‌صورت معناداري، دردهاي مرتبط با كار را پيش‌بيني كردند (۰/۰۱ P).نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج، آموزش شيوه‌ي صحيح پوسچر بدن مي‌تواند ميزان درخور توجهي از دردهاي اسكلتي‌عضلاني را كاهش دهد؛ همچنين، آموزش شيوه‌هاي مديريت استرس شغلي و ارتقاي انعطاف‌پذيري روان‌شناختي كاركنان ممكن است با كاهش ناراحتي‌هاي جسماني مرتبط باشد.