تنوع ريختي جمعيت‌هاي كفال پوزه باريك Chelon saliens (Risso, 1810) در بخش جنوبي حوضه درياي خزر با استفاده ازروش ريخت‌سنجي هندسي

مطالعه و بررسي گونه‌هاي غير بومي در راستاي حفاظت از ذخاير ساير گونه‌ها حائز اهميت است. اين مطالعه، به‌منظور بررسي تغييرات ريختي جمعيت‌هاي ماهي كفال پوزه باريك (Chelon saliens) از حوضة جنوبي درياي خزر به‌اجرا درآمد، بدين‌منظور، در طي سال‌هاي 1400-1399 با استفاده از تور پره، تعداد 238 قطعه از 7 ساحل مختلف شامل آستارا (35 نمونه)، تالش (45 نمونه)، بندر انزلي (50 نمونه)، كياشهر (33 نمونه)، لنگرود (15 نمونه)، چابكسر (40 نمونه) و ساري (13 نمونه) صيد شدند. پس از عكس‌برداري از سمت جانبي نمونه‌ها، تعداد 14 نقطه لندمارك روي تصاوير دوبعدي نمونه‌ها تعريف و رقومي‌سازي شد. داده‌هاي حاصل از شكل بدن پس از آناليز پروكراست، با استفاده از آناليزهاي آماري از جمله تحليل مولفه‌هاي اصلي (PCA)، تحليل همبستگي كانوني (CVA) و تحليل خوشه‌اي (CA) مورد بررسي قرار گرفتند. همچنين الگوهاي تغيير شكل هر جمعيت نسبت به شكل ميانگين جمعيت‌ها در شبكة تغيير شكل مصورسازي شد. نتايج نشان داد كه بين جمعيت‌هاي مورد مطالعه از لحاظ ريختي تفاوت معني‌داري وجود دارد. بيشترين فاصله ماهالانوبيس و پروكراست به‌ترتيب بين جمعيت‌هاي لنگرود و ساري به‌دست آمد. عمده تفاوت‌هاي ريختي مشاهده شده نيز مربوط به موقعيت دهان، اندازة سر، عمق بدن و طول ساقة دمي بود كه اين تغييرات، انعطاف‌پذيري ريختي بالاي اين گونة غير بومي در بخش‌هاي مختلف حوضة درياي خزر وابسته به زيستگاه را بيان مي‌كند.