امكان‌سنجي استفاده از سامانة داده‌هاي دورسنجي در تعيين الگوهاي پراكنش زماني و مكاني ماهي تون گيدر (Thunnus albacares) در درياي عمان

اكثر ماهيگيران از روش هاي سنتي براي شناسايي مناطق داراي پتانسيل ماهيگيري استفاده مي كنند. افزايش تقاضا براي ماهي و نياز به بهره برداري منابع دريايي به‌شيوة مقرون به صرفه و كاهش فعاليت هاي انساني، معرفي و كاربرد روش هاي جديد را به ملاحظات مهمي تبديل كرده است. استفاده از سنجش از دور در ماهيگيري منجر به صيد موفقيت‌آميز و كاهش هزينه هاي ماهيگيري و فعاليت هاي انساني مي گردد. در اين تحقيق سعي شد با استفاده از سامانة دورسنجي، پراكنش ماهي گيدر در درياي عمان شناسايي و نقشة احتمال حضور آن ها ترسيم شود. بدين‌منظور، الگوهاي پراكنش ماهيان تون از طريق داده هاي ماهيگيري و داده‌هاي ماهانه دورسنجي (دماي آب، كلروفيل-a، ارتفاع از سطح دريا، شوري و سرعت باد) براي سال‌هاي 2016 و 2017 (1395 و 1396) در درياي عمان با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي و ارزيابي چند‌معياره، مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد، استفاده از داده هاي دورسنجي براي تعيين الگوهاي پراكنش زماني و مكاني ماهي گيدر بيش از 70 درصد دقت دارد. با بررسي خروجي نقشة پراكنش صيد و داده‌هاي آزمون، مشخص شد كه مدل ارائه شده از توان مطلوبي جهت شناسايي مناطق داراي پتانسيل ماهيگيري تون گيدر برخوردار است. بر اين اساس مي توان اشاره نمود كه داده‌هاي دورسنجي مي تواند مناطق داراي پتانسيل ماهيگيري را با حداقل خطا نشان دهد. از اين‌رو در مطالعات آتي پيشنهاد مي گردد براي مكان‌ يابي صيد و راهنمايي صيادان از داده هاي دورسنجي استفاده شود. همچنين نتايج اين پژوهش م ي تواند به مديران شيلات براي مديريت ماهيگيري بر پاية اكوسيستم و كاهش تلاش ماهيگيري در ماهي‌يابي كمك كند.