ارزيابي وضعيت بهره‌برداري و برآورد شاخص ‌هاي طولي جهت مديريت صيد ميگوي سرتيز (Metapenaeus affinis) با استفاده از مدل LBB در آب‌هاي شمال غربي خليج فارس

از لحاظ ميزان صيد، ميگوي سرتيز (Metapenaeus affinis) رتبه‌ اول را در آب‌هاي استان خوزستان به‌خود اختصاص مي‌دهد كه امرار معاش و اقتصاد جوامع صيادان محلي اين استان به آن وابسته است. بدين‌منظور در اين مطالعه از مدل LBB به‌عنوان يك راهكار جديد و قوي مبتني بر داده‌هاي طول جهت تعيين وضعيت بهره‌‌برداري و به‌دست آوردن شاخص هاي طولي براي مديريت صيد ميگوي سفيد سرتيز در آب‌هاي ساحلي استان خوزستان طي سال 1400 استفاده شد. با توجه به برآورد B/BMSY ذخيره‌ ميگوي سرتيز برابر با 1/3 بيانگر آن است كه ذخيره‌ اين ميگو در وضعيت نسبتاً سالم، اما در مرز صيد بي‌رويه قرار دارد. مقادير F/M (نقطه‌ مرجع كمتر از 1) و B/B0 (نقطه‌ مرجع 0/5-0/4) نيز اين مورد را تأييد مي‌كنند. مقدار B/B0 برابر با 0/47 تخمين زده شد كه بيانگر آن است كه ميزان نرخ تخليه از ذخيره 53 درصد بوده است. همچنين نسبت‌هاي F/M، M/K،  F/Kو Z/K به‌ترتيب برابر 0/65، 1/7، 1/11 و 2/81 برآورد شدند. مقادير طول در اولين صيد (Lc)، طول بهينه در اولين صيد (Lc-opt) و طول بهينه‌ صيد (Lopt) براساس طول كاراپاس به‌ترتيب 24/13، 24/0 و 30/0 ميلي‌متر به‌دست آمد. در اين مطالعه نسبت Lc/Lc-opt بزرگتر از 1 و شاخص‌هاي Lmax5%/Linf ياL95%/Linf  بزرگتر يا تقريباً برابر با 0/8 محاسبه شد. با اين حال مقادير نسبت‌هايLmean/Lopt  و Lmean/LF=M تقريباً كمتر از 1 به‌دست آمد كه نشان داد كه برداشت بهينه انجام نمي‌شود. بنابراين با توجه به يافته هاي اين تحقيق، اگرچه ذخيره‌ ميگوي سفيد سرتيز در وضعيت سالمي قرار دارد اما براي داشتن حداكثر زيست‌توده‌ كوهورت و جلوگيري از بهره‌برداري بي رويه‌ اين گونه در دراز مدت بايد رويكرد مناسب مديريتي براساس شاخص هاي مهم طولي اتخاذ گردد.