اثربخشي برنامه تلفيقي تغيير ذهنيت- انگيزشي بر احساس تعلق به مدرسه و اهمال‌ كاري تحصيلي دانش‌آموزان دختر قلدر

هدف: حس بالاي تعلق به مدرسه و ميزان پايين اهمال‌كاري، مي‌تواند سازوكار حفاظتي در برابر خطر قلدري و قرباني شدن داشته باشند؛ بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي برنامه تلفيقي تغيير ذهنيت- انگيزشي بر احساس تعلق به مدرسه و اهمال‌كاري تحصيلي دانش‌آموزان دختر قلدر انجام شد.روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون–پس‌آزمون و دوره پيگيري سه‌ماهه با گروه كنترل بود. جامعۀ پژوهش را دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه شهر اصفهان در سال 1401 تشكيل دادند. از جامعۀ مذكور، 30 دانش‌آموز به ‌روش هدفمند انتخاب و تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و كنترل گمارش شدند. پيش‌آزمون با پرسشنامۀ احساس تعلق به مدرسه Brew و همكاران (2004) و پرسشنامۀ اهمال‌كاري تحصيلي Solomon and Rothblum (1984) انجام شد. گروه آزمايش 8 جلسه 90 دقيقه‌اي برنامه تلفيقي تغيير ذهنيت- انگيزشي دريافت نمودند. گروه كنترل در اين مدت مداخله‌اي دريافت نكرد. درنهايت پس‌آزمون به اجرا در آمد. نهايتاً بعد از 3 ماه مجدداً هر دو گروه موردسنجش در مرحله پيگيري قرار گرفتند. تحليل داده‏ها با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‏گيري مكرر انجام شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد بين احساس تعلق به مدرسه و اهمال‌كاري تحصيلي در دو گروه در مراحل پس‌آزمون و پيگيري تفاوت معنادار وجود داشت؛ يعني برنامه تلفيقي تغيير ذهنيت - انگيزشي مي‌تواند موجب بهبودي ماندگار احساس تعلق به مدرسه و اهمال‌كاري تحصيلي دختران قلدر شود.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج، برنامه تلفيقي تغيير ذهنيت-انگيزشي يك گزينه مداخله‏اي مؤثر براي كمك به دانش‌آموزان دختر قلدر است و مي‌تواند در راستاي بهبود احساس تعلق به مدرسه و اهمال‌كاري تحصيلي اين گروه استفاده شود.