تبيين نقش واسطه‌اي توانمندسازي معلمان در رابطه بين رهبري سطح پنج با تمايل به انجام رفتارهاي فرانقشي

زمينه: سازمان‌هاي آموزشي كه وظيفه خطير و مهم تعليم و تربيت رسمي را به عهده دارند براي ايفاي مطلوب نقش خود در اجتماع، نيازمند معلماني هستند كه توانايي انجام رفتارهاي فرانقشي را داشته باشند.هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسي رابطه رهبري سطح پنج و رفتارهاي فرانقشي با واسطه‌گري توانمندسازي معلمان انجام شد.روش: مطالعه حاضر ازلحاظ هدف كاربردي و ازنظر نحوه گردآوري داده‌ها توصيفي از نوع همبستگي با استفاده از مدل يابي معادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش را تمامي معلمان مقطع ابتدايي شهر مهاباد (965 نفر) در سال تحصيلي 1402-1403 تشكيل مي‌دادند كه از ميان آن‌ها تعداد 265 نفر به‌عنوان نمونه و با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده براي شركت در پژوهش انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات موردنياز از پرسشنامه‌هاي رهبري سطح پنج (شريعت نژاد و همكاران، 1397)، توانمندسازي كاركنان مدرسه (Short Rinehart, 1995) و رفتارهاي فرانقشي (Organ Konovsky, 1983) استفاده گرديد. داده‌ها با استفاده از روش معادلات ساختاري مبتني بر رويكرد سه مرحله‌اي حداقل مربعات جزئي مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد سبك رهبري سطح پنج بر رفتارهاي فرانقشي و توانمندسازي معلمان اثر مثبت و معني‌داري دارد. همچنين توانمندسازي معلمان بر رفتارهاي فرانقشي آنان داراي اثر مستقيم و معني‌داري بود و متغير توانمندسازي معلمان در خصوص تأثير سبك رهبري سطح پنج بر رفتارهاي فرانقشي، داراي نقش ميانجي بود.نتيجه‌گيري: با توجه به اين يافته‌ها مي‌توان بيان كرد براي ترويج رفتارهاي فرانقشي در بين معلمان توجه به سبك رهبري سطح پنج و توانمندسازي آنان لازم و ضروري به نظر مي‌رسد.