تجربه زيسته عاطفي زنان اقدام‌كننده به خودكشي

مقدمه: خودكشي مشكلي جدي در حوزه سلامت و دهمين علت مرگ و مير مي‌باشد؛ به نحوي كه در هر 11 دقيقه، يك نفر در جهان بر اثر خودكشي جان خود را از دست مي‌دهد. خودكشي، پديده پيچيده‌اي است كه عوامل فردي، عاطفي، اجتماعي، رواني و ژنتيكي در آن دخيل مي‌باشد. افرادي كه اقدام به خودكشي مي‌كنند، تجارب زيسته متفاوتي دارند. از آن‌جايي‌كه اقدام به خودكشي ناموفق، در زنان بيشتر از مردان است و يكي از عوامل خطر مهم براي خودكشي در آينده به شمار مي‌رود، پژوهش حاضر با هدف بررسي تجربه زيسته عاطفي زنان اقدام‌كننده به خودكشي انجام شد. روش‌ها: براي انجام اين مطالعه، از بين كليه زنان اقدام‌كننده به خودكشي كه به اورژانس اجتماعي شهرستان ميبد مراجعه كرده بودند، 9 نفر به شيوه نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. به منظور جمع‌آوري داده‌ها، مصاحبه‌هاي نيمه ساختار يافته انجام گرديد و داده‌ها به روش هفت مرحله‌اي Colaizzi مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. اعتماد و اعتبار تحقيق بر اساس معيارهاي «انتقال‌پذيري، اطمينان‌پذيري، تأييد‌پذيري و باورپذيري» بود. يافته‌ها: يافته‌هاي حاصل از تجربيات عاطفي شامل هفت مقوله اصلي «تجربه خيانت زوجين، تجربه مشكلات زناشويي، روش‌هاي مقابله‌اي ناكارامد هيجان‌مدار، تجربه احساس منفي، تجربه فقدان گرمي و حمايت از سوي خانواده، تجربه اختلاف زناشويي والدين و تجربه آزار جنسي در دوران كودكي و نوجواني» و 15 مقوله فرعي بود. نتيجه‌گيري: اغلب زناني كه اقدام به خودكشي مي‌كنند، تجربه آزار جنسي، جسمي و عاطفي در كودكي و نوجواني خود دارند. بنابراين، لازم است اجراي برنامه‌هاي حمايتي و آموزشي در جهت پيشگيري و كاهش آسيب‌هاي ناشي از تجارب آزار جنسي، جسمي و عاطفي براي زنان، در اولويت مراكز بهداشتي، درماني و آموزشي قرار گيرد.