بررسي ارتباط جو ايمني و بار كاري ذهني با استرس، اضطراب و افسردگي در كاركنان آبفاي استان اصفهان

مقدمه: ارتباط جو ايمني و بار كاري ذهني با استرس، اضطراب و افسردگي، از جمله شاخص‌هاي ارزيابي عملكرد مديريت ايمني و بهداشت حرفه‌اي در محيط كار مي‌باشد كه به ارزيابي نگرش كاركنان نسبت به مسايل ايمني مي‌پردازد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي ارتباط جو ايمني و بار كاري ذهني با استرس، اضطراب و افسردگي در كاركنان آبفاي استان اصفهان بود. روش‌ها: اين مطالعه از نوع توصيفي- تحليلي- مقطعي و جامعه آماري شامل 254 نفر از كاركنان اكيپ حوادث آب و فاضلاب شش منطقه شهر اصفهان و اكيپ بحران آب و فاضلاب و ناظران مربوط بود. ابزار جمع‌آوري اطلاعات، پرسش‌نامه استاندارد مقياس افسردگي، استرس و اضطراب (Depression, Anxiety and Stress Scale-21 يا DASS-21)، پرسش‌نامه استاندارد ارزيابي جو ايمني Nordic (Nordic Occupational Safety Climate Questionnaire يا NOSACQ) و پرسش‌نامه استاندارد بار كاري ذهني (NASA Task Load Index يا NASA-TLX) بود. يافته‌ها: افزايش بار كاري ذهني در گروه هدف، با افزايش افسردگي، اضطراب و استرس همراه بود (0.050 P). همچنين، ضرايب بتاي محاسبه ‌شده منفي به دست آمد كه افزايش افسردگي، اضطراب و استرس را با كاهش جو ايمني در كاركنان گروه هدف نشان داد (0.050 P). نتيجه‌گيري: اكيپ بحران داراي بار ذهني قابل توجهي در محيط كاري امروزي هستند؛ چرا كه وظايف آن‌ها نيازمند احتياط و توجه شديد است و بايد عاري از هرگونه اشتباه باشد. بنابراين، بايد تلاش شود تا از بار ذهني آن‌ها كاسته شود تا بتوانند عملكرد بهتري داشته باشند. افزايش افسردگي ممكن است به طور قابل توجهي بر سلامت جسمي و رواني افراد تأثير بگذارد و عملكرد، تعهد، كيفيت زندگي و رضايت آن‌ها را كاهش دهد. بنابراين، بايد مؤلفه‌هاي بارهاي ذهني تحت كنترل درآيند و اقدامات مربوطه براي كاهش بار كاري انجام گردد.