بررسي ارتباط سواد سلامت با تبعيت از درمان و شاخص توده بدني در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 مراجعه‌كننده به مركز ديابت شهر يزد در سال 1400

مقدمه: يكي از اصول كنترل ديابت، حفظ شاخص توده بدني (Body mass index يا BMI) و تبعيت از درمان است. سواد سلامت مي‌تواند عامل مؤثري در كنترل ديابت باشد. پژوهش حاضر با هدف تعيين ارتباط بين سواد سلامت با تبعيت از درمان و BMI در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه از نوع توصيفي- مقطعي بود و بر روي ۱۴۵ بيمار مبتلا به ديابت نوع ۲ مراجعه‌كننده به مركز ديابت شهر يزد كه به شيوه در دسترس انتخاب شدند، انجام گرديد. به منظور جمع‌آوري داده‌ها، از پرسش‌نامه‌هاي سواد سلامت ايرانيان و تبعيت از درمان استفاده شد. BMI با استفاده از اندازه قد و وزن محاسبه گرديد. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين سواد سلامت، 18.75 ± 145.17 و در بيشتر مشاركت‌كنندگان (63.4 درصد) در سطح عالي بود. ميانگين تبعيت از درمان، 7.03 ± 176.23 و 93.5 درصد داراي تبعيت از درمان در سطح بسيار خوبي بودند. همچنين، ميانگين BMI آنان 4.05 ± 27.09 كيلوگرم بر مترمربع و اغلب (45.0 درصد) اضافه وزن داشتند. آزمون همبستگي Pearson، ارتباط مستقيم و معني‌داري را بين سواد سلامت و تبعيت از درمان (r=0.325, P=0.001) و ارتباط معكوس و معني‌داري بين سواد سلامت و BMI (r=0.518, P=0.001) نشان داد. نتيجه‌گيري: با ارتقاي سواد سلامت، تبعيت از درمان افزايش و BMI كاهش مي‌يابد. مديران خدمات بهداشتي مي‌توانند با تمركز بر زيرساخت‌ها و برنامه‌ريزي‌هاي مديريتي جهت ارتقاي سواد سلامت، موجبات بهبود تبعيت از درمان و كاهش BMI را فراهم آورند.