كنكاشي از منظر هنجارهاي اخلاقي بر تضمين‌هاي حمايت از معلولان در كنوانسيون حقوق معلولان و حقوق ايران

زمينه و هدف: معلولان به عنوان يكي از اقليت‌هاي بزرگ كه بالغ بر يك‌دهم جمعيت جهان را تشكيل مي‌دهند، در معرض اشكال مختلف تبعيض و محروميت‌هاي اجتماعي قرار دارند،   و بايد همانند ساير افراد جامعه، از كليه حقوق و آزادي‌هاي اساسي شناسايي‌شده در اسناد بين‌المللي و داخلي، بهره‌مند شوند. هدف اين مطالعه بررسي حمايت‌هاي صورت‌گرفته از معلولان در اسناد بين‌المللي و اسناد داخلي تضمين‌هاي حقوقي آن‌ها با تكيه بر هنجارهاي اخلاقي جامعه است. مواد و روش‌ها: اين پژوهش از نوع مروري است و گردآوري اطلاعات آن با شيوه كتابخانه‌اي ـ اسنادي صورت پذيرفته است. يافته‌ها: آنچه پس از مطالعه، ارزيابي و مقايسه به دست آمده، اين است كه قواعد مربوط به معلولين، چه در سطح ملي و چه در سطح بين‌المللي واجد كمبودهاي بي‌شماري است. در واقع كنوانسيون حقوق افراد داراي معلوليت تنها سند بين‌المللي است كه به صورت خاص به حقوق اجتماعي معلولين پرداخته است. در اسناد داخلي نيز قانون جامع حمايت از معلولان سعي كرده در مواد شانزده‌گانه خود به نحوي اين قشر آسيب‌پذير را به سمت دستيابي به حقوق حقه خود سوق دهد. ملاحظات اخلاقي: در تمام مراحل پژوهش اعم از مطالعه و گردآوري داده‌ها، مستندسازي و تحليل و نشر آن‌ها ملاحظات اخلاقي رعايت شده است. نتيجه‌گيري: از آنجا كه ايران داراي يك جامعه ارزشي و اخلاق‌محور است، توجه به هنجارهاي اخلاقي مي‌تواند در حمايت از معلولان گره‌گشا باشد. بازنگري در قوانين داخلي و يكسان‌سازي آن‌ها با مفاد كنوانسيون، براي عملي‌شدن حقوق حقه افراد داراي معلوليت گام بسيار مؤثري است.