بررسي همبستگي حساسيت اخلاقي و حمايت از بيمار در پرستاران

زمينه و هدف: حساسيت اخلاقي به عنوان سنگ‌بناي اخلاق در پرستاري، زمينه‌اي را فراهم مي‌كند تا پرستاران بتوانند مراقبت مؤثر و اخلاقي از بيماران به عمل آورند. يكي از مصاديق مراقبت اخلاقي، توجه به حقوق بيماران و حمايت از ايشان است. مطالعه حاضر با هدف بررسي همبستگي حساسيت اخلاقي و حمايت از بيمار در پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي مازندران در شهر ساري انجام شد.روش: اين مطالعه مقطعي بر روي 140 پرستار شاغل در بخش‌هاي داخلي، جراحي و ويژه بيمارستان‌هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي مازندران در شهر ساري در فاصله دي‌ماه سال 1400 الي ارديبهشت 1401 انجام شد. نمونه‌گيري به صورت تصادفي ساده بود. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه‌هاي حساسيت اخلاقي Lutzen و همكاران و پرسشنامه حمايت‌هاي حفاظتي خدمات پرستاري Hanks استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي توصيفي و ضريب همبستگي پيرسون در نرم‌افزار SPSS 16 تجزيه و تحليل شدند. ملاحظات اخلاقي: در اين مطالعه، اصول اخلاقي شامل حفظ محرمانگي، اخذ رضايت شخصي و آزادبودن شركت‌كنندگان در همكاري يا عدم همكاري در روند مطالعه، رعايت گرديد.يافته‌ها: ميانگين نمره حساسيت اخلاقي 7.39±69.04 و حمايت از بيمار 13.83±154.71 بود كه هر دو در حد متوسط بودند. حساسيت اخلاقي و حمايت از بيمار داراي همبستگي مثبت و معنادار بودند (0.573=r و 0.01 P). نتايج آزمون رگرسيون نشان داد حساسيت اخلاقي 57.3 درصد واريانس متغير حمايت از بيمار را تبيين‌ مي‌كند.نتيجه‌گيري: حساسيت اخلاقي و حمايت از بيماران در پرستاران در حد متوسط بوده و بين اين دو ارتباط مثبت و معني‌داري وجود داشت. جهت ارتقاي پيامدهاي مثبت در بيمار، رسيدن به مراقبت مطلوب و عمل به عنوان مدافع بيمار، توجه به حساسيت اخلاقي در پرستاران ضروري مي‌باشد. همچنين توجه به راهكارهاي افزايش حساسيت اخلاقي قابل ‌توجه و الزامي به نظر مي‌رسد.