ارتباط جهت گيري مذهبي با رشد پس از سانحه در بازماندگان بيماري كوويد-19

زمينه و هدف: بيماري ويروسي كوويد-19 به علت جديد و ناشناخته‌بودن، قدرت شيوع و مرگ و مير بالا و همچنين ايجاد رعب و وحشت در بين افراد، جهان را وادار به يافتن درمان كرده است. يكي از پيامدهاي مثبت اختلال استرس پس از سانحه، بروز فرايند رشد پس از سانحه (PTG) است كه در جريان آن فرد به كمك توانايي‌ها و امكانات خود اقدام به بازسازي ذهني و رواني خود در راستاي بازگشت به شرايط ايده‌آل مي‌نمايد. جهت‌گيري مذهبي نيز رويكرد كلي شخص نسبت به مذهب و شاخص پيروي يا تمايل به آموزه‌هاي ديني مي‌باشد كه به دو شكل دروني و بيروني است. جهت‌گيري مذهبي، اصلي وحدت بخش و نيرويي عظيم است كه در سلامت روان نقش مهمي دارد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط جهت‌گيري مذهبي با رشد پس از سانحه در بازماندگان بيماري كوويد-19 انجام مي‌شود.روش: اين مطالعه مقطعي ـ همبستگي، بر روي 222 بيمار بهبوديافته كوويد-19 انجام شد كه به روش نمونه‌گيري مستمر از آبان تا دي 1401 انتخاب شدند. مشاركت‌كنندگان به پرسشنامه بر خط كه شامل فرم اطلاعات فردي، ابزار جهت‌گيري مذهبي Allport و Ross (1967 م.) و ابزار رشد پس از سانحه Tedeschi و همكاران (1996 م.) بود، پاسخ دادند. براي تحليل داده‌ها از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار، توزيع فراواني و شاخص‌هاي عددي) و آمار استنباطي (آزمون همبستگي پيرسون) و نرم‌افزار آماري SPSS 26 استفاده شد.ملاحظات اخلاقي: اهداف پژوهش پژوهش براي مشاركت‌كنندگان توضيح و به آن‌ها در خصوص حفظ محرمانگي داده‌ها اطمينان داده شد. سپس رضايت آگاهانه افراد نمونه جهت شركت در طرح دريافت شد.يافته‌ها: نتايج مطالعه حاضر نشان داد نمره كل جهت‌گيري مذهبي 2.91±86.04، نمره جهت‌گيري مذهبي بيروني 1.60±49.02، نمره جهت‌گيري مذهبي دروني 2.16±37.01، نمره كل رشد پس از سانحه 5.61±80.57، بعد شيوه‌هاي جديد 2.26±19.49، بعد در ارتباط با ديگران 3.13±26.72، بعد قدرت شخصي 1.97±15.56، بعد ارزش زندگي 1.49±11.05 و بعد تغيير معنوي 1.42±7.73 به دست آمد. بين متغير جهت‌گيري مذهبي (دروني و بيروني) با رشد پس از سانحه ارتباط معنادار مثبت (كل (0.342:r و 0.001 p) و بيروني (0.203:r و 0.002:p) و دروني (0.309:r و 0.001 p)) وجود داشت و بين بعد شيوه‌هاي جديد رشد پس از سانحه با جهت‌گيري مذهبي كل ارتباط معنادار مثبت وجود دارد. همچنين بين بعد در ارتباط با ديگران و قدرت شخصي رشد پس از سانحه با جهت‌گيري مذهبي دروني و جهت‌گيري مذهبي كل ارتباط معنادار مثبت وجود دارد و بين بعد ارزش زندگي رشد پس از سانحه با جهت‌گيري مذهبي (دروني و بيروني) ارتباط معنادار مثبت است و بين بعد تغيير معنوي و جهت‌گيري مذهبي (دروني و بيروني) ارتباط معنادار وجود ندارد (كل (0.083:r و 0.217:p) و بيروني (0.082:r و 0.225:p) و دروني (0.051:r و 0.447:p)).نتيجه‌گيري: ميان دو متغير رشد پس از سانحه و ابعاد آن با جهت‌گيري مذهبي (بيروني و دروني) همبستگي معني‌دار مثبت وجود دارد. نتايج نهايي اين مطالعه نشان داد كه جهت‌گيري مذهبي (دروني و بيروني) عامل مهمي در رابطه با ارتقاي رشد پس از سانحه است، لذا ضروريست در بيمارستان‌ها تدابيري جهت برآورده‌سازي نيازهاي مذهبي بيماران اتخاذ گردد.