رابطه ديسترس اخلاقي و استرس حرفه‌اي پرستاران دانشگاه علوم پزشكي تهران در مراقبت از بيماران كوويد-۱۹

زمينه و هدف: ديسترس اخلاقي از موضوعات حائز اهميت در حيطه اخلاق پزشكي بوده كه مي‌تواند اثرات متفاوتي را بر پرستاران، بيماران و همچنين سيستم‌هاي بهداشتي داشته باشد. با توجه به اينكه يكي از پيامدهاي ديسترس اخلاقي، استرس حرفه‌اي است، لذا اين مطالعه حاضر با هدف تعيين رابطه ديسترس اخلاقي و استرس حرفه‌اي پرستاران دانشگاه علوم پزشكي تهران در مراقبت از بيماران كوويد-۱۹ انجام گرفت.روش: اين مطالعه توصيفي ـ همبستگي حاضر با حجم نمونه 265 نفر از پرستاران شاغل در بخش‌هاي كوويد-۱۹ در بيمارستان‌هاي دانشگاه علوم پزشكي تهران در سال 1400 انجام شده است. نمونه‌گيري به صورت طبقه‌اي و روش تصادفي ساده انجام يافت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه دموگرافيك، ديسترس اخلاقي Corley و استرس حرفه‌اي Wolfgang جمع‌آوري و با نرم‌افزار SPSS 16 با استفاده از آزمون‌هاي آماري توصيفي (درصد، فراواني، ميانگين، انحراف معيار) و استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون) تجزيه و تحليل شد.ملاحظات اخلاقي: در اين پژوهش موازين مرتبط با اصول اخلاقي همچون محرمانه‌بودن، رضايت شخصي و آزادبودن شركت‌كنندگان در همكاري و يا عدم همكاري در روند پژوهش، رعايت گرديد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ديسترس اخلاقي با ميانگين انحراف معيار 26.32±99.52 در سطح كم تا متوسط قرار دارند. همچنين ميانگين و انحراف معيار استرس حرفه‌اي 10.40±80.32 در سطح زياد قرار دارند. علاوه بر اين نتايج نشان داد استرس حرفه‌اي با ديسترس اخلاقي پرستاران شاغل در بخش‌هاي كوويد-19 ارتباط دارد (0.001 ,0.416=r).نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به دست‌آمده، پيشنهاد مي‌شود تا مديران پرستاري راهكارهايي را براي از عهده‌برايي ديسترس اخلاقي توسط پرستاران در نظر بگيرند تا استرس شغلي كمتري را تجربه كنند.