رابطه بين ديسترس اخلاقي و ارزش‌هاي حرفه‌اي دانشجويان پرستاري

زمينه و هدف: دانشجويان پرستاري در مواجهه با مشكلات پيچيده اخلاقي، ديسترس اخلاقي را تجربه مي‌كنند كه اثري آسيب‌زا بر مراقبت پرستاري دارد، يكي از عوامل بهبوددهنده عملكرد پرستاري پايبندي به ارزش‌هاي حرفه‌اي است. بنابراين اين مطالعه با هدف تعيين رابطه ديسترس اخلاقي و ارزش‌هاي حرفه‌اي در كارورزان پرستاري دانشگاه علوم پزشكي مازندران انجام شد.روش: در اين مطالعه توصيفي ـ همبستگي، ۲۱۰ دانشجوي پرستاري از سه دانشكده پرستاري از دانشگاه علوم پزشكي مازندران به روش در دسترس انتخاب شدند. جمع‌آوري داده‌ها توسط پرسشنامه جمعيت‌شناختي، ديسترس اخلاقي Hamric و ارزش‌هاي حرفه‌اي Weis و Shank انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري توصيفي و استنباطي در نرم‌افزار SPSS 25 تجزيه و تحليل شدند.ملاحظات اخلاقي: در اين مطالعه موازين مرتبط با اصول اخلاقي شامل محرمانه‌بودن، رضايت شخصي و آزادبودن شركت‌كنندگان در همكاري و يا عدم همكاري در روند پژوهش، رعايت گرديد.يافته‌ها: بر اساس هدف اصلي مطالعه، آزمون اسپيرمن رابطه معناداري را بين ديسترس اخلاقي با ارزش‌هاي حرفه‌اي نشان نداد (0/251, P=0/08r=). ميانگين ديسترس اخلاقي در دانشجويان پرستاري (57/30±92/61) و در سطح پايين قرارداشت. ميانگين ارزش‌هاي حرفه‌اي در دانشجويان پرستاري (12/09±79/69) بود كه در سطح متوسط قرار داشت. دانشجويان بالاترين ارزش را به بعد مراقبت و كمترين ارزش را به بعد عملگرايي دادند. بين ديسترس اخلاقي با مشخصات جمعيت‌شناختي رابطه معناداري ديده نشد و فقط جنسيت (0/005=P) و محل سكونت (0/028=P) رابطه معناداري را با ارزش‌هاي حرفه‌اي نشان دادند.نتيجه‌گيري: هرچند رابطه معناداري بين ديسترس اخلاقي با ارزش‌هاي حرفه‌اي در دانشجويان پرستاري ديده نشد، ولي توجه دانشجويان پرستاري به بعد مراقبت ارزش‌هاي حرفه‌اي بيانگر توجه دانشجويان به اهميت مراقبت به عنوان اصلي‌ترين وظيفه حرفه‌اي پرستاران است كه مي‌تواند بر نحوه عملكرد آن‌ها تأثير بگذارد.