مطالعه تطبيقي الگوي پاسخ دهي حقوقي به پديده كودكان كار در حقوق ايران و آمريكا

پديده كودكان كار و خياباني از جمله مشكلات اجتماعي است كه در تقابل با فرهنگ و نظام ارزشي جامعه ايران قرار دارد. بررسي سير تحولات تقنيني و سياست‌گذاري‌ در اين حوزه نشان مي‌دهد كه در مواجهه با اين پديده سه رويكرد كلي «انكار»، «مقابله» و «حمايت» وجود داشته است. كاربست اين رويكردها در پاسخ‌دهي به پديده كودكان كار در نظام‌هاي مختلف اجتماعي الگو‌هاي پاسخ‌دهي قانوني، برنامه‌ها و طرح‌هاي مختلفي را به بار آورده است. در اين نوشتار با تكيه بر روش توصيفي-تحليلي و با استفاده از منابع به دست آمده از روش مطالعه اسنادي به بررسي تطبيقي الگوي‌هاي پاسخ دهي حقوقي به پديده كودكان كار در حقوق ايران و آمريكا پرداخته و نشان مي‌دهيم كه اين نظام‌هاي حقوقي در مواجهه با پديده كودكان كار و خياباني از چه الگويي براي پاسخ‌دهي استفاده كرده و اين الگوها تا چه اندازه در رسيدگي به پديده كودكان كار و خياباني كارآمد بوده است. نتايج اين بررسي نشان مي‌دهد به رغم آنكه هر دو كشور كنوانسيون‌هاي بين المللي حمايت از حقوق كودكان را تصويب كرده‌اند، اما اراده سياست‌گذاران در اين دو كشور براي اجراي اين كنوانسيون ها و اتخاذ رويكرد حمايتي نسبت به كودكان كار به طور قابل توجهي متفاوت است.