شاخص‌هاي كُنشگري پليس در مدل آزادي‌محورِ سياست جنايي (با نگاهي به حقوق ايران و اسناد بين‌المللي)

سياست جنايي نظام‌هاي حقوقي بر مبناي مؤلفه‌هاي مرجع - آزادي، قدرت‌ و تسلّط تام - از يكديگر تفكيك و مدل‌بندي شده‌اند. در مدل سياست جناييِ آزادي‌محور مؤلفه مبنا، آزادي است و رويكرد اسناد بين‌المللي نيز ترويج اين مؤلفه در سياست جنايي كشورها مي‌باشد. در اين مدل، با توزيع قدرت ميان اجزاي نظام حكمراني و برقراري نظارتِ متقابل، شاخص‌هايي براي پليس تعريف مي‌شود تا از رهگذر آن شاخص‌ها، هم پليس بتواند به وظايف قانوني خود عمل نمايد هم آزادي‌هاي مشروع شهروندان حفظ گردد. در مدل‌هاي آزادي‌محور با پيش‌بيني شاخص‌ها و سياست‌گذاري مطلوب سعي مي‌شود توازني ميان آزادي‌هاي مشروع متهم، منافع جامعه و انجام وظايفِ قانوني پليس برقرار گردد. نظام‌هاي آزادي‌محور، شاخص‌هايي‌ براي كنشگري پليس تعريف و شناسايي نموده‌اند. كنشگري مراجع قضايي و پليسي در مدار قانون و بر اساس تجويز پيشين قانون، نظارت بر كنشگري پليس، مداخله در امور شهروندان بنا به اصل ضرورت و آيين‌مداري كنشگري پليس از جمله اين شاخص‌هاست. با مطالعه اسناد بين‌المللي و قوانين اساسي و كيفري ايران مي‌توان گفت الگوي مورد پذيرش در سياست جنايي ايران، در مرحله كشف جرم و تحقيقات مقدماتي، مدل آزادي‌مدار است. اين پژوهش با شيوه توصيفي – تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي در پي شناسايي و تبيين شاخص‌هاي فعاليت پليس در مدل آزادي‌محور سياست جنايي است.