تأثيرپذيري شاخص‌ سلامت آبخيز مبتني بر شاخص SPI از طول دوره آماري

رفتارسنجي سلامت حوزه آبخيز، ديدگاه جامعي از عوامل مؤثر در وضعيت حوزه آبخيز را فراهم مي‌كند. پژوهش حاضر، تأثير طول دوره آماري بر تغييرات شاخص‌ سلامت آبخيز مبتني بر شاخص خشك‌سالي (SPI) در دوره آماري سال‌هاي 2021-1961 در ايستگاه‌هاي صحنه، كرمانشاه و هرسين در استان كرمانشاه با استفاده از چارچوب RelResVul ارزيابي‌شده است. به همين‌ منظور شاخص‌هاي پايايي (Rel)، تاب‌آوري (Res)، آسيب‌پذيري (Vul) و متوسط سلامت آبخيز (RelResVul) در بازه‌هاي زماني متفاوت در مدل RelResVul محاسبه شد. مطابق نتايج، در دوره‌هاي زماني 1961 تا 1980، 1981 تا 2000 و 2001 تا 2021 شاخص‌هاي سلامت آبخيز مقادير متفاوتي داشته‌ ‌است. به‌طوري‌كه با افزايش دوره آماري، شاخص‌هاي سلامت تغييرات متفاوتي داشته و در دوره‌هاي كوتاه‌مدت تغييرات شاخص‌ها نسبت به‌كل دوره بيش‌تر بوده ‌است. بيش‌ترين ميزان تغييرات در 30 سال ابتدايي دوره آماري مشاهده و با افزايش طول دوره آماري تا انتهاي دوره، ميزان تغييرات اين شاخص‌ها كم شد. بر اين اساس 30 سال انتهايي دوره آماري، از نتايج مطلوب و قابل‌اعتمادي براي محاسبه شاخص‌هاي سلامت فعلي برخوردار است. ازاين‌رو با توجه به حجم زياد محاسبات و هم‌چنين فقدان داده‌هاي اقليمي و كاهش ايستگاه‌ها، استفاده از طول دوره آماري 30 ساله منتهي به مقطع زماني موردمطالعه براي بررسي سلامت آبخيز پيشنهاد مي‌شود.