مدل‌سازي مكاني حداكثر ظرفيت نگهداشت بارش توسط تاج پوشش گياهي (رويكردي جهت كاربردهاي هيدرولوژيكي)

حداكثر ظرفيت ذخيره‌ تاج پوشش، يكي از پارامترهاي مهم در مدل‌هاي هيدرولوژيكي است. هدف از پژوهش حاضر كه در محدوده‌اي از استان فارس انجام شد، مدل‌سازي حداكثر ظرفيت تاج‌ پوشش گياهان براي ذخيره بارش بود. بنابراين از پارامترهاي شاخص سطح برگ و شاخص سطح شاخه به عنوان الگويي از توزيع عمودي تاج پوشش استفاده شد. همچنين قابليت 10 شاخص گياهي منتج از باندهاي باريك لبه قرمز در مقايسه با 10 شاخص گياهي منتج از باندهاي پهن تصاوير ماهواره‌اي سنتينل-2، در برآورد شاخص‌هاي سطح شاخه و سطح برگ، مورد بررسي قرار گرفت. در ادامه با استفاده از نمونه‌برداري در فصل‌هاي خزان و بهار، نتايج آزمايشگاهي و استفاده از مدل‌هاي رگرسيوني، نقشه‌هاي حداكثر ظرفيت ذخيره تاج پوشش در اين فصول ترسيم شد. نتايج نشان داد شاخص CIRE كه منتج از باندهاي باريك لبه قرمز بود، توانست به عنوان بهترين شاخص، برآورد بسيار خوبي از مقادير هر دو شاخص، يعني شاخص سطح شاخه (0.74 =R^2) و شاخص سطح برگ (0.92 =R^2) داشته باشد. همچنين نتايج مدل‌سازي حداكثر ظرفيت ذخيره تاج‌پوشش نشان داد كه اين ظرفيت از صفر تا 1.32 ميلي‌متر در واحد پيكسل در پاييز و از صفر تا 1.74 ميلي‌متر در واحد پيكسل در فصل بهار متغير است.