بررسي ميزان تأثيرگذاري سامانه‌هاي سطوح آبگير باران بر ميزان نگه‌داشت آب سبز در نيمرخ خاك

پژوهش حاضر با هدف تعيين مناسب‌ترين روش افزايش ماندگاري رطوبت (آب سبز) در پروفيل خاك در قالب طرح آماري بلوك‌هاي كامل تصادفي با شش تيمار شامل سه تيمار استفاده از كاه و كلش گندم با تركيبات و شيوه‌هاي متفاوت، يك تيمار استفاده از ضايعات اسفنج و فيلتر سنگريزه‌اي، يك تيمار استفاده از كود حيواني و تيمار خاك طبيعي ( شاهد) انجام گرفت. ميزان رطوبت خاك تيمارها به مدت سه سال هر ۱۵ روز يك بار به‌وسيله بلوك‌هاي گچي اندازه‌گيري و مقادير درصد رطوبت وزني آن‌ها نسبت به هم و تيمار شاهد مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج نشان داد تيمار استفاده از اسفنج و فيلتر سنگريزه‌اي در افزايش ماندگاري رطوبت خاك در مقايسه با تيمار شاهد به ترتيب با مقادير 15/2 و 10/8 درصد رطوبت در سطح 1 درصد معني‌دار و مؤثر بوده است. قابل‌ذكر است بين سه تيمار استفاده از كاه و كلش گندم با تركيبات و شيوه‌هاي متفاوت با مقادير 12/3 تا 12/7 درصد رطوبت، تفاوت معني‌داري از نظر ارجحيت در حفظ رطوبت در سامانه‌ها مشاهده نشد.