افزايش ظرفيت آب‌بندان‌ها از طريق استحصال آب باران به منظور بهره‌برداري مناسب از رواناب ورودي

آب بندان ها نقش مهمي در تأمين آب مورد نياز بخش وسيعي از اراضي شاليزاري دارند. اين سازه هاي بومي علاوه بر تأمين آب مصرفي، نقش مهمي در تغذيه آب زيرزميني و جلوگيري از افت تراز سطح آب زيرزميني ايفا مي كنند، لذا حفظ و نگهداري و بازسازي آن ها بسيار مهم است. در تحقيق حاضر با مشاهده نقشه پراكندگي آب بندان هاي استان مازندران، محدوده اي از زير حوزه آبخيز هراز با داشتن حدود 41 آب‌بندان انتخاب گرديد. براي اين منظور 20 آب بندان به‌عنوان تيمار موردبررسي قرار گرفتند سپس رواناب حوزه آبخيز براي دوره هاي بازگشت مختلف با استفاده از مدل SWMM محاسبه و از نتايج به‌دست‌آمده براي كل آب بندان هاي محدوده طرح استفاده شد. بر مبناي نتايج به‌دست‌آمده، لايروبي و بهسازي كليه آب بندان هاي منطقه از يك تا دو متر، سبب جمع آوري رواناب حاصل از بارش تا دوره بازگشت 50 ساله و افزايش سطح زير كشت اراضي شاليزاري و به‌تبع آن افزايش درآمد و سود اقتصادي خواهد شد. لذا مي توان با جمع آوري رواناب در فصول غير زراعي و استفاده از آن در فصول زراعي گام مهمي در استفاده بهينه از منابع آبي برداشت هم چنين ميزان توليد محصولات غالب منطقه را افزايش داد كه منجر به افزايش درآمد ناخالص كشاورزان نيز خواهد شد.