بررسي تاثير تنش آبي و سطوح مختلف كودهاي آلي و شيميايي بر عملكرد و اجزاي عملكرد برنج

اين تحقيق به منظور بررسي تاثير تنش‌آبي در سطوح مختلف كودهاي آلي و شيميايي بر خصوصيات زراعي دو رقم برنج گيلانه و هاشمي در دو شرايط جداگانه به‌صورت غرقاب (هر 3روز آبياري) و در حالت تنش آب (هر ۱3روز آبياري) در دو سال زراعي ۱۳۹7 و ۱۳۹8 در شرق استان گيلان انجام گرفت. بدين‌منظور، آزمايش مزرعه‌اي به‌صورت كرت‌هاي خرد شده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در دو آزمايش جداگانه در سه تكرار اجرا شد. تيمارها شامل فاكتور كود به‌عنوان عامل اصلي و رقم به‌عنوان عامل فرعي در نظر گرفته شد. فاكتور كود شامل كود شيميايي نيتروژن از منبع اوره ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ كيلوگرم در هكتار، كود مرغي پليت شده ۱۲۵۰، ۲۵۰۰ و ۳۷۵۰ كيلوگرم در هكتار، كود گاوي و كمپوست زباله شهري هر كدام در سه سطح ۳۷۵۰، ۷۵۰۰ و ۱۱۲۵۰ كيلوگرم در هكتار و تيمار بدون مصرف كود بود. نتايج تحقيق نشان داد كه بيش‌ترين عملكرد شلتوك در سال اول و دوم در شرايط غرقاب در اثر متقابل تيمارهاي كودي در ارقام در تيمار كود مرغي پليت‌شده ۳۷۵۰ كيلوگرم در هكتار و رقم گيلانه به‌ترتيب با 7399 و 7621 كيلوگرم در هكتار به‌دست آمد. بيش‌ترين وزن هزار دانه در رقم گيلانه و در شرايط غرقاب و در تيمار كود مرغي پليت شده ۳۷۵۰ كيلوگرم در هكتار و به‌مقدار 7.24 گرم بود و حداكثر شاخص كلروفيل‌متر در شرايط غرقاب و در اثر متقابل تيمارهاي كودي در ارقام، در تيمار كود مرغي پليت‌شده به مقدار ۳۷۵۰ كيلوگرم در هكتار و در رقم گيلانه به‌مقدار 6.44 به‌دست آمد. به‌طور كلي، با توجه به اين‌كه رقم گيلانه با مصرف 3750 كيلوگرم در هكتار كود مرغي پليت‌شده تحت شرايط تنش‌آبي و غرقاب، بيشترين عملكرد شلتوك را داشت، لذا براي منطقه مورد مطالعه توصيه مي‌شود.