اثر پارامترهاي اقليمي و الگوي كشت روي تبخيرتعرق و هيدرومدول آبياري در برخي مناطق شمال‌غرب ايران

در كشورمان بيش از 90 درصد آب، در بخش كشاورزي استفاده مي‌شود. در اين تحقيق تغييرات مقدار آب مصرفي گياهان الگوي كشت، در برخي از مناطق شمال‌غرب كشور، به صورت تابعي از پارامترهاي اقليمي استخراج گرديد. در گام اول، داده‌هاي هواشناسي ايستگاه‌هاي اروميه، ماكو، مراغه، ميانه و خلخال جمع‌آوري شد. در گام دوم، با استفاده از نرم افزار Cropwat8، تبخيرتعرق گياه مرجع چمن، در هرايستگاه استخراج شد. الگوي كشت مناطق مورد نظر از منابع، استخراج شد. در نهايت، با استفاده از ضريب تبديل ويبول، هيدرومدول‌ با دوره بازگشت‌هاي مختلف براي هر منطقه استخراج گرديد. نتايج نشان داد كه ميانگين تبخيرتعرق گياه مرجع براي ايستگاه‌هاي اروميه، ماكو، مراغه، ميانه و خلخال به ترتيب 3.14، 2.87، 3.92، 3.8 و 2.89 ميلي‌متر بر روز مي‌باشد. ميانگين هيدرومدول آبياري براي پنج منطقه به ترتيب 0.38، 0.33، 0.53، 0.56 و 0.49 ليتر بر ثانيه بر هكتار به دست آمد. با تابع تغييرات خطي، با تغيير دوره بازگشت از 2 سال به 200 سال و كاهش احتمال وقوع، مقدار هيدرومدول آبياري، در ايستگاه‌هاي اروميه، ماكو، مراغه، ميانه و خلخال به ترتيب 0.085، 0.083، 0.166، 0.046 و 0.08 و با تابع تغييرات نمايي، به ترتيب 0.098، 0.1، 0.2، 0.049 و 0.094 ليتر بر ثانيه بر هكتار است.