اثر رژيم‌هاي اختلاط آب دريا و آب زيرزميني بر خواص مورفولوژيكي و بيوشيميايي گياه دارويي خرفه (Portulaca oleracea L.)

به‌منظور بررسي اثر اختلاط آب دريا و زيرزميني بر خواص مورفولوژيكي و بيوشيميايي گياه دارويي خرفه، آزمايشي در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار در گلخانه تحقيقاتي دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان اجرا گرديد. تيمارهاي منبع آب شامل آب زيرزميني كامل (GW100 SW0) شاهد، اختلاط 50 درصد آب دريا و آب زيرزميني (GW50 SW50)، نيم در ميان آب دريا و آب زيرزميني (0.5 GW SW) و يك در ميان آب دريا و آب زيرزميني (1 GW SW) بود. نتايج نشان داد استفاده از اين منابع آب در سطح يك درصد بر وزن تر و خشك ريشه و اندام هوايي، ارتفاع، كلروفيل كل، ويتامين ث و قند محلول كل معني‌دار شد. همچنين اين تيمارها بر مقدار كلروفيل a و b، كارتنوئيد و پرولين در سطح احتمال 5 درصد معني‌دار شد. بيشترين ميزان وزن تر اندام هوايي، وزن تر ريشه، ارتفاع و ويتامين ث به‌ترتيب در تيمار شاهد با 61.5 گرم، 47.5 گرم، 33.2 سانتي‌متر و 74.6 ميلي‌گرم در 100 گرم وزن تر نمونه بود. يافته‌ها نشان داد در اكثر صفات، تيمار (0.5 GW SW) اختلاف معني‌داري با شاهد ندارد. لذا با توجه به محدوديت منابع آب شيرين، تيمار اخير به عنوان منبع مناسب براي آبياري گياه خرفه پيشنهاد مي‌شود.