بررسي امكان استفاده از پساب تصفيه شده در آبياري با توجه به اثرات زيست محيطي آن (مطالعه موردي پساب خروجي تصفيه‌خانه لوكال چهل بازه مشهد)

استفاده از پساب تصفيه شده به عنوان يك راهكار جهت تأمين آب فضاي سبز مطرح است. استفاده مجدد از پساب تصفيه شده شهري در آبياري مزارع و فضاي سبز مـي‌توانـد نيـاز بـه استخراج آب از منابع طبيعي و همچنين تخليه پساب‌ها به محيط را كاهش دهد. در استفاده فاضلاب تصفيه شده بجاي آب، كيفيـت و واكـنش آن بـا خـاك، داراي اهميت است و بايد اثرات دراز مدت آن بر سيستم آبياري، شوري خاك، بازده محصول وكيفيت آن و ويژگي‌هـاي آب خـاك و اثرات محـيط زيستي مورد توجه قرارگيـرد. در مناطق خشك و نيمه خشك، به علت استفاده كمتر از آب، تبخير بالاتر و تصفيه پايين، غلظـت مـواد شـيميايي موجـود در فاضلاب تصفيه شده بالاتر است. در مطالعه تحقيقاتي حاضر، ضمن بررسي كيفيت روزانه پساب خروجي تصفيه‌خانه چهل‌بازه مشهد در بازه زماني 23 ماه، امكان استفاده از پساب شهري جهت آبياري فضاي سبز با روش تصفيه‌ايي لجن فعال مورد بررسي قرار گرفت. با تعيين متوسط ميزان اكسيژن‌خواهي بيولوژيكي BOD 6.08 و اكسيژن خواهي شيمياييCOD 13.70 و TSS ميانگين 3.05، حذف كليفرم و نماتد انگلي، ميانگين نسبت COD به BOD تصفيه‌اي 2.29، وضعيت كيفي در محدوده مجاز جهت آبياري فضاي سبز استانداردسنجي گرديد. با توجه به بررسي پارامترهاي اندازه گيري شده روزانه فكال كليفرم، تخم انگل، كدرورت، BOD، COD و TSS پساب خروجي اين تصفيه خانه و قرارگيري در محدوده مجاز، استفاده از پساب از منظر فقدان خطر ميكروبي مورد تائيد جهت مصارف آبياري فضاي سبز تعيين گرديد.