بررسي عملكرد لرزه‌اي قاب‌هاي خمشي فولادي مجهز به اتصالات مركزگرا

اتصالات مركزگرا در قاب‌هاي خمشي فولادي از دو مكانيسم بازگردانندگي و اتلاف انرژي استفاده مي‌كنند. رفتار بازگردانندگي با استفاده از كابل‌هاي پيش‌تنيده تأمين مي‌شود و جاذب‌هاي انرژي نقش اتلاف انرژي ورودي به سازه را بر عهده دارند. در اين تحقيق، رفتار سازه‎هاي قاب خمشي فولادي 4 و 8 طبقه در دو حالت داراي اتصالات خمشي جوشي متداول و اتصالات مركزگرا مورد مطالعه قرار گرفت. براي بررسي رفتار سازه‎ها، از تحليل چرخه‌اي غيرخطي و تحليل تاريخچه زماني استفاده شد. در هر حالت، سيستم مركزگرا به‌گونه‌اي طراحي شد كه داراي مقاومت جانبي برابر با قاب خمشي متداول باشد. تحليل‌ها به‌صورت دو بعدي و به كمك نرم‌افزار اجزاي محدود OpenSeesPy انجام شد. به‌منظور انجام تحليل‌هاي تاريخچه زماني از 22 ركورد دور از گسل برگرفته از دستورالعمل FEMA P695 استفاده شد. نتايج حاكي از عملكرد بسيار مطلوب سازه خمشي مركزگرا نسبت به سازه قاب خمشي متداول، به‌صورت كاهش بسيار زياد جابه‌جايي نسبي ماندگار بود. ميانگين كاهش جابه‌جايي نسبي ماندگار طبقات در سازه چهار و هشت طبقه به‌ترتيب برابر با 80 و  79 درصد بود. قابل‌توجه آنكه، مقادير شتاب و جابه‌جايي‌هاي نسبي حداكثر طبقات مياني در ساز‌ه‌هاي قاب خمشي با اتصالات مركزگرا نسبت به نوع ديگر متداول تفاوت چنداني نداشت.