از گريزان بودن ادبيات نوجوان از نقد و نظريه‌‌‌پردازي به ناگزيري از آن: ارائه‌‌‌ چارچوبي براي نقد و نظريه‌‌ درون‌‌زاد ادبيات نوجوان

هدف از مقالۀ حاضر ارائۀ چارچوبي براي نقد و نظريۀ درون زاد‌ ادبيات نوجوان است كه براي اين ادبيات هويتي مستقل از ادبيات كودك و بزرگسال قائل باشد و در راستاي استقلال اين ادبيات گام بردارد. ازاين رو محقق «نظريۀ خود ديالوجيك» هوبرت هرمنز را در همزيستي با نظريه‌هاي روانشناسي و آراي فلسفي درباب نوجواني كه با اين نظريه همسو هستند چارچوبي مناسب براي تحقق اين هدف مي‌داند. ازاين جهت كه ارائۀ‌ نقد و نظريۀ درون زاد ادبيات نوجوان، نخست، مستلزم فهم مفهوم نوجواني و شناسايي مسئلۀ‌ نوجواني است، در گام اول تلاش شده است به فهمي از مفهوم و مسئلۀ نوجواني دست يابد و در گام بعد به رهيافت‌هاي اين همزيستي براي نقد و نظريۀ ادبيات نوجوان بپردازد. يافته‌ها نشان مي‌دهند نوجوان در اين پرتو، وجودي ديالوجيك و چندصدا است و مسئلۀ ادبيات نوجوان نيز بازتاب صداهاي نوجواني، ديالوگ و چندصدايي وجودي نوجوان است. صداهايي كه با يكديگر تحت فرآيند ديالكتيكي حركت ميان نيروهاي تمركزگرا و تمركززدا در ميدان پرتنش «خود» درحال ديالوگ هستند و به رشد «خود» نوجوان منجر مي‌شوند. اين همزيستي براي مسائل نظري ادبيات نوجوان ازجمله چيستي اين ادبيات و تفاوت آن با ادبيات كودك و همچنين نقد متون ادبيات نوجوان با رهاوردهايي همراه است كه موردبحث قرار مي‌گيرند.