تحليل عوامل موثر بر پراكنش فضاهاي سبز شهري با تكيه بر رهيافت عدالت محيط زيستي (مطالعه موردي: شهر اصفهان)

هدف: با افزايش جمعيت شهرها، واژه فضاي سبز و كاربري‌هاي فضاي سبز شهري مورد توجه بيشتري قرار گرفته است. از اين ‌رو هرچه شهرها بزرگ‌تر مي‌شوند احساس نياز به وجود فضاي سبز چه براي بهره‌برداري مستقيم شهروندان و چه از نظر نقش پالايش محيط روزبه‌روز بيشتر مي‌شود. اهميت فضاي سبز در محيط شهري، تا آن حد است كه به‌عنوان يكي از شاخص‌هاي توسعه‌يافتگي جوامع مطرح است و مزايايي چون درمان بيماري‌هاي روحي، محيطي مطلوب براي پرورش كودكان، يكپارچگي اجتماعي، حفظ آسايش و... دارد. ضمن اين‌كه اين فضاها براي عموم مردم در گذران اوقات فراغت،  تفريح و مصاحبت با دوستان و گردهمايي‌هاي اجتماعي و فرهنگي استفاده مي‌شوند. هدف اين پژوهش بررسي پراكنش فضاي سبز شهر اصفهان با تكيه بر رهيافت عدالت محيط‌زيستي است.روش و داده: تحقيق حاضر از نوع كاربردي است و به روش توصيفي - تحليلي است. اطلاعات مورد نياز به شيوه اسنادي – كتابخانه‌اي جمع‌آوري‌شده و با استفاده از قضاوت كارشناسانه و بهره‌گيري از شيوه پيمايش ميداني (مشاهده و پرسش‌نامه) و مدل فرايند تحليل شبكه (ANP) و DEMATEL به تحليل داده‌ها پرداخته شده است.يافته‌ها: نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه از بين عوامل مربوط به پراكنش فضاي سبز شهري از بين چهار دسته عوامل اجتماعي، اقتصادي، كالبدي و زيست‌محيطي با توجه به نظر پاسخگويان، عوامل كالبدي با وزن ۵۴/۴۴ درصد در رتبه اول و عوامل اجتماعي با وزن ۲۴/۸ درصد رتبه دوم را دارا است. بنابراين، شهر اصفهان به‌منظور رسيدن به توسعه همه‌جانبه در ارتباط با فضاي سبز نيازمند توجه كارا به عوامل اجتماعي است؛ چرا كه بيشترين اثرگذاري را نسبت به عوامل اقتصادي در ايجاد فضاي سبز بر اساس عدالت محيط‌زيستي را دارند.نوآوري، كاربرد نتايج: تحقيق حاضر جزو معدود تحقيقاتي است كه عوامل موثر بر پراكنش فضاي سبز شهري با رويكرد عدالت محيط زيستي پرداخته است و تاكنون در شهر اصفهان نيز چنين پژوهشي انجام نشده است.