بازسازي معنايي شيوه مواجهه دامداران روستايي با پديده خشكسالي و بحران آب در منطقه موسي آباد از توابع شهرستان تربت جام بر اساس نظريه زمينه‌اي

هدف: وضعيت كاهش بارندگي‌ها، خشكسالي و به طور كلي تغييرات اقليمي در دهه‌هاي اخير مسايل فزاينده‌اي را براي كشورمان رقم زده است. اين مسايل براي مناطق خشك كشور بسيار عميق‌تر و ملموس‌تر قابل درك است به ويژه اگر شيوه معيشتي به گونه‌اي باشد كه مستقيماً متأثر از وضعيت بارش‌ها باشد هدف از تحقيق حاضر درك معنايي بحران آب و خشكسالي نزد دامداران منطقه موسي آباد از توابع شهرستان تربت جام است.روش و داده: اين پژوهش با روش زمينه‌اي اشتروس و كوربين، انجام شده است. براي گردآوري داده‌ها از تكنيك مصاحبه عميق استفاده گرديد و معيار اتمام تعداد مصاحبه‌ها (۲۲ مورد) رسيدن به اشباع نظر بوده است.يافته‌ها: با استفاده از مرحله كدگذاري باز، ۵۹ مفهوم اوليه استخراج و با تبديل آن‌ها به مفاهيم انتزاعي، ۲۲ مقوله اصلي به دست آمد. سپس در مرحله كدگذاري گزينشي، يك مقوله هسته‌اي – دامداري سنتي در منگنه‌ي دوگانگي‌ها - استخراج شد.نتيجه‌گيري: اين تحقيق نشان داد كه از نگاه دامداران منطقه موسي آباد، خشكسالي و بحران آب رابطه‌ي مستقيمي با دوگانگي‌هايي دارد كه در عمل خود را در قالب يك بلاتكليفي منجر به نابودي تدريجي دامداري سنتي ظاهر كرده است. چنين به نظر مي‌رسد كه دولت خواسته يا ناخواسته به دليل سياست‌هاي دوگانه‌اي كه در ارتباط با مناطق روستايي و شيوه معيشت آنان در پيش گرفته، مقصر و بازيگر اصلي پديده پيامدهاي خشكسالي و بحران آب براي دامداران سنتي شناخته مي‌شود. نوآوري، كاربرد نتايج: اين پژوهش با استفاده از روش كيفي نظريه زمينه‌اي براي اولين بار به تجربه زيسته و مشكلات و مسائل حاصل از خشكسالي براي دامداران منطقه موسي اباد پرداخته است.با الهام گرفتن از نظريه‌ي الينور استروم، پيشنهاد شد كه دولت با باز انديشي در اين شيوه سياست‌گذاري‌هاي دوگانه، دست‌كم تكليف خودش و اين قشر بزرگ از جامعه روستايي را مشخص كند.