ترتيبات امنيتي جديد در خليج فارس با تمركز بر سياست‌هاي راهبردي تركيه

امروزه نظم بين‌الملل تحولات مهمي را در سطح كلان و مناطق پشت سر مي‌گذارد. ورود نظم بين‌الملل به دوران گذار پسا آمريكايي و پوياي‌هاي محيطي در سطح مناطق عدم قطعيت‌هاي اساسي را با خود به همراه دارد كه الهام بخش تغيير نقش بسياري از كنشگران در سطح مناطق و به طور خاص منطقه خليج فارس بوده است. از جمله مهم‌ترين اين كنشگران مي‌توان به تركيه اشاره كرد. اين مقاله به بررسي كشور تركيه به عنوان يك بازيگر جديدالورود در مباحث امنيتي خليج فارس مي‌پردازد. سوالي كه در اينجا مطرح مي‌شود اين است كه چرا حزب عدالت و توسعه به رهبري اردوغان خواهان ايفاي نقش امنيتي گسترده‌اي در خليح فارس مي‌باشد؟ فرضيه‌اي كه در پاسخ به اين سوال مطرح مي‌شود بدين گونه است كه: نزديكي جغرافيايي، سياست خارجي مستقل، ظهور صنايع دفاعي رو به جلو و تمايل به اشتراك فناوري دفاعي و شهرت حزب عدالت و توسعه به عنوان يك شريك قابل اعتماد، متعهد، معتبر و توانمند در دهه گذشته در عرصه‌هاي مختلف ژئوپليتيكي مانند شمال آفريقا، شام و قفقاز جنوبي باعث شده است تركيه خود را به عنوان يك بازيگر جديد امنيتي در منطقه خليح فارس تلقي كند. همچنين پاسخ به اين سوال‌ها به روش تبييني و تحليلي يك چشم‌انداز جامع و در عين حال دقيق از نقش بالقوه امنيتي تركيه را ارائه مي‌دهد و همچنين زمينه استدلال سيستماتيك را كه آرزوها، اراده و ظرفيت آنكارا را براي ايفاي چنين نقشي ارزيابي مي‌كند، توضيح مي‌دهد.