بررسي تأثير وقوع سيلاب بر كيفيت زندگي و اميد به زندگي (مطالعه موردي: سيل‌زدگان استان خوزستان در سال 1398)

در كشورهاي در حال توسعه فقط رشد اقتصادي هدف تلقي نمي‌شود، بلكه اين كشورها همگام با كشورهاي توسعه‌يافته افزايش كيفيت زندگي را هم يكي از هدف‌هاي اصلي و از معيارهاي توسعه‌يافتگي در نظر مي‌گيرند. پژوهش حاضر با هدف بررسي پيامدهاي اجتماعي سيلاب با تأكيد بر كيفيت زندگي و اميد به زندگي انجام شد. اين پژوهش به روش پيمايشي انجام شد و در جهت ارتقا روايي سنجه‌هاي پرسشنامه محقق ساخته از اعتبار صوري و قابليت اعتماد نيز با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ براي همه متغيرها بالاتر از 70/0 به دست آمد. جامعه آماري اين تحقيق جمعيت سيل‌زدگان 15 سال به بالاتر شهرهاي شوش، حميديه، كارون، بستان، شادگان، رفيع، سوسنگرد، بخشي از اهواز و روستاهاي اطراف اهواز) به تعداد 49607 نفر مي‌باشد براي انتخاب حجم نمونه در بين افراد جامعه آماري از فرمول عمومي كوكران استفاده گرديد. بدين ترتيب بر طبق فرمول كوكران تعداد 600 نفر به‌عنوان حجم نمونه به دست آمد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از دو شيوه آمار توصيفي و استنباطي و با بهره‌گيري از نرم‌افزار SPSS، پس از تهيه جدول ماتريس، اطلاعات در قالب جداول يك‌بعدي و دوبعدي تنظيم شد. يافته‌هاي پژوهش بيانگر اين بودند كه بين متغير مستقل وقوع سيلاب با متغيرهاي وابسته سلامت جسمي، سلامت رواني، روابط اجتماعي و اميد به زندگي رابطه معني‌داري وجود دارد.