مدل سازي پراكندگي گازهاي آلاينده خروجي از دودكش نيروگاه حرارتي تبريز با نرم‌افزار AERMOD

زمينه و هدف: هدف اين پژوهش، مدل‌سازي نحوه انتشار گازهاي آلاينده‌ خروجي از دودكش نيروگاه حرارتي تبريز به منظور تعيين غلظت اين آلاينده‌ها در مناطق مجاور نيروگاه است.مواد و روش‌ها: در اين پژوهش، مدل‌سازي انتشار گازهاي آلاينده ناشي از فعاليت نيروگاه حرارتي تبريز با نرم‌افزار AERMOD انجام شده است تا غلظت گازهاي دي‌اكسيد گوگرد و دي‌اكسيد نيتروژن در مناطق پيراموني و شهرستان‌هاي هم‌جوار در منطقه‌اي مربعي شكل به ضلع 44/85 كيلومتر بررسي شود. داده‌هاي استفاده شده در اين مدل‌سازي شامل اطلاعات هواشناسي يك ساله، اطلاعات منبع انتشار آلايندگي، و اطلاعات جغرافيايي منطقه مورد مطالعه هستند. در اين مدل‌سازي، الگوي پخش آلودگي و ميزان غلظت آلاينده در سطح زمين براي مناطق پيراموني نيروگاه حرارتي تبريز در معيارهاي 1، 3، 24 ساعته و ميانگين سالانه محاسبه شده است.يافته‌ها: نتايج محاسبات نشان مي‌دهد كه حداكثر غلظت آلاينده دي‌اكسيد نيتروژن در منطقه مورد بررسي، در معيارهاي 1، 3، 24 ساعته و ميانگين سالانه به ترتيب برابر با 957، 510، 135 و 5/21 ميكروگرم بر مترمكعب و حداكثر غلظت آلاينده دي‌اكسيد گوگرد در معيارهاي 1، 3، 24 ساعته و ميانگين سالانه به ترتيب برابر با 3998، 2208، 584 و 22/6 ميكروگرم بر مترمكعب است.نتيجه‌گيري: مقايسه نتايج با حدود مجاز در استانداردهاي محيط‌زيستي نشان ميدهد كه حداكثر غلظت آلايندههاي دي‌اكسيدگوگرد و دي‌اكسيدنيتروژن در برخي از نواحي پرجمعيت مسكوني مجاور نيروگاه بالاتر از حد مجاز در برخي از معيارها هستند و اين آلاينده‌ها مي‌توانند سلامت ساكنين اطراف اين نيروگاه را در مخاطره قرار دهند.