اثرات عوامل رواني-اجتماعي بر اعتماد بر برند روستاهاي هدف گردشگري استان خوزستان با تأكيد بر رسانه‌هاي اجتماعي

مقدمه و هدف: گردشگري ‌كشاورزي يكي از پرطرفدارترين بخش‌هاي صنعت گردشگري بوده و به يكي از متغيرهاي مهم براي توسعه روستايي تبديل ‌شده است. رفت‌وآمد گردشگران به مناطق روستايي و كشاورزي به توسعه اقتصادي و توسعه فضايي كارآفريني كمك مي كند. در دنياي معاصر، شيوه‌هاي ارتباطي و سبك زندگي گردشگران، كشاورزي را متحول كرده است. از سوي ديگر، اعتماد به برند مناطق روستايي به عنوان يك جزء حياتي از كسب وكار گردشگري كشاورزي تعريف شده است، در اين پژوهش شيوه تعامل با روستاهاي هدف، قصد سفر به مناطق داراي برند كشاورزي، توسعه كارآفريني در كشاورزي روستايي و اعتماد به برندهاي مناطق گردشگري كشاورزي در قالب يك مدل مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش‌ها: اين پژوهش از نظر هدف جزو تحقيقات كاربردي و از نظر روش گرد‌آوري داده ها از نوع دسته‌بندي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش گردشگران روستاهاي هدف گردشگري كشاورزي استان خوزستان و روش نمونه‌گيري در دسترس مي‌باشد. روايي صوري با استفاده از نظر خبرگان پژوهش و روايي سازه پرسش‌نامه با استفاده از تحليل عاملي و نيز پايايي متغيرهاي پرسش‌نامه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ مورد تأييد قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد حس توده ادراك شده با ضريب مسير 26 درصد بر شيوه تعامل با برند روستاهاي گردشگري اثر مثبت و معني داري دارد. همچنين، خودشناسي يكي از متغيرهاي تاثيرگذار بر شيوه تعامل با برند روستاي گردشگري با ضريب مسير 36 درصد بر شيوه تعامل با برند روستاهاي گردشگري است. شيوه تعامل با روستايي بيشترين اثر را با ضريب مسير 90 درصد بر قصد سفر به مقاصد روستايي دارد. همچنين، هم ذات پنداري نيز با ضريب مسير 60 درصد بر شيوه تعامل با روستايي اثر مثبت و معني داري دارد. قصد سفر گردشگران به روستاهاي هدف گردشگري استان خوزستان با ضريب مسير 88 درصد بر توسعه كارآفريني كشاورزي اثر مثبت و معني-داري دارد.نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش حاكي از اين است كه در توسعه كارآفريني كشاورزي روستايي بايستي ويژگي‌هاي اجتماعي و رواني گردشگران مورد تجزيه و تحليل قرار بگيرند. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه اعتماد به برند مناطق گردشگري كشاورزي و قصد سفر به مناطق برند كشاورزي تحت تأثير شيوه تعامل با برند مقصد قرار مي‌گيرد. از طرف ديگر، برند روستاهاي هدف گردشگري تحت تأثير رضايت اجتماعي و رواني گردشگران است و اين متغيرها در نهايت مي‌توانند زمينه توسعه گردشگري روستايي را در منطقه مورد مطالعه فراهم آورد. تصور ذهني گردشگران نيز بر شيوه‌هاي تعامل با برند مناطق كشاورزي استان خوزستان تأثير مثبت و معني داري دارد. نتايج حاصل بيانگر آن است كه رسانه‌هاي اجتماعي شيوه‌هاي ارتباطي با گردشگران را تغيير داده است و در اين راستا بايد در تبليغات برند مناطق روستايي به ارزش‌هاي مصرف‌كنندگان نيازها و باورهاي مشترك گردشگران توجه شود و متغيرهاي مانند حس توده ادراك شده، خودشناسي، شيوه تعامل با روستايي، هم ذات پنداري به ‎طور ويژه‌اي موردتوجه واقع شود.