اثر تغيير اقليم بر مقدار رواناب توليدي در منطقه هشت شهر شيراز

امروزه اثرات تغيير اقليم در چرخه‌ هيدرولوژي حوضه و اثر در تغييرات رژيم هيدرولوژيكي، موضوع مهم پژوهشي شده است. عموما براي تعيين كميت تاثير تغييرات اقليم بر رژيم هيدرولوژيكي، نتايج مدل‌هاي گردش عمومي جو (GCMs) همراه با مدل‌هاي هيدرولوژيكي استفاده مي‌شوند. در اين تحقيق، داده‌هاي روزانه دماهاي كمينه و بيشينه، بارش و ساعات آفتابي ايستگاه سينوپتيك شيراز با استفاده از مدل آماري LARSE_WG6.0 شبيه‌سازي شد و پس از اطمينان از كارايي اين مدل در شبيه‌سازي متغيرهاي هواشناسي مذكور در حوزه آبخيز شيراز، براي بررسي تاثير پديده تغيير اقليم بر رواناب منطقه مورد مطالعه داده‌هاي دو سناريوي مدل HadGEM2-ES در دو دوره با مدل آماري‌ LARSE_WG كوچك مقياس شد. در مرحله بعد، رواناب منطقه با استفاده از مدل SWMM شبيه­‌سازي شد و نتايج آن با رواناب اندازه‌گيري شده مقايسه شد. بدين منظور، دو واقعه براي واسنجي و يك واقعه براي اعتبارسنجي مورد استفاده قرار گرفت. بر اساس آماره‌هاي همبستگي (R)، ريشه مربعات خطا (RMSE) و ضريب كارايي نش-ساتكليف (NSE) مدل از كارايي مناسبي براي شبيه‌­سازي رواناب برخوردار است. سپس، داده‌هاي بارش مدل  LARSE_WG به مدل SWMM وارد شده و تغييرات رواناب در دوره‌هاي آتي نسبت به دوره پايه محاسبه شد. طبق سناريوهاي اقليمي RCP4.5 و RCP8.5 پيش‌­بيني مي‌شود كه بارش در دوره 2040-2021، 16.10 تا 8.88 و در دوره ‌2080-2061، 14.49 و 19.73 درصد افزايش خواهد داشت. بنابراين، با فرض عدم تغيير كاربري در سطح منطقه هشت شهر شيراز از اين لحاظ حجم رواناب 13.35 تا 21.48 درصد افزايش خواهد يافت.