بررسي نقش ميانجي اضطراب و افسردگي در رابطه بين بدرفتاري كودكي و علائم وسواسي جبري

پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش ميانجي اضطراب و افسردگي در رابطه بين بدرفتاري كودكي و علائم وسواسي- جبري صورت گرفت. روش پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي (معادلات ساختاري) بود. از ميان جمعيت عمومي كاربر شبكه هاي اجتماعي در سال 1401، 350 نفر با توجه به ملاك‌هاي ورود به شيوه نمونه‌گيري داوطلبانه، از طريق فراخوان انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه تجديدنظر شده وسواس فكري- عملي (فوا و همكاران)، پرسشنامه تروماي كودكي (برنشتاين و استين)، مقياس اضطراب بك و نسخه دوم مقياس افسردگي بك بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي پيرسون و معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج نشان داد، بدرفتاري كودكي با علائم وسواسي- جبري رابطه مستقيم و معناداري دارد و اضطراب و افسردگي در رابطه بدرفتاري كودكي و علائم وسواسي- جبري نقش ميانجي دارد. در مجموع نتايج نشان داد كه مدل از برازش مطلوبي برخوردار بود. طبق نتايج به دست آمده مي توان گفت كه تروماي دوران كودكي، اضطراب و افسردگي نقش مهمي در شكل گيري علائم وسواسي- جبري دارند. به ‌طور ‎كلي، مي توان نتيجه گرفت كه تروماي دوران كودكي مي‌تواند با تاثير بر اضطراب و افسردگي موجب بروز علائم وسواسي- جبري گردد.