رواسازي و پاياسازي پرسشنامه نشانگان شخصيت نمايشي در دانشجويان

هدف پژوهش رواسازي و پاياسازي پرسشنامه نشانگان اختلال شخصيت نمايشي فرگوسن و نگي (2014) در دانشجويان بود. روش پژوهش زمينه‌يابي-توصيفي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل دانشجويان مقطع كارشناسي، ارشد و دكتري كه در سال تحصيلي 1399در دانشگاه هاي شهر تهران مشغول به تحصيل بودنددر نظر گرفته شد. تعداد 307 دانشجو به روش نمونه گيري برخط (دردسترس) به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه شخصيت نمايشي  فرگوسن و نگي  (2014) و مقياسMMPI   استفاده شد. نتايج تحليل عاملي تأييدي بيانگر اين بود كه گويه‌هاي اين پرسشنامه از توان لازم براي اندازه‌گيري مؤلفه‌هاي اغواگري، جلب توجه  و نشانگان شخصيت نمايشي برخوردار بودند، همچنين آلفاي كرونباخ مؤلفه‌هاي مذكور به ترتيب معادل 0.78 و 0.69 بدست آمد و همساني دروني كلي پرسشنامه معادل 0.7 بود، نمره كل پرسشنامه نشانگان شخصيت نمايشي با نمرات مؤلفه هاي انحراف رواني/اجتماعي، پارانويا، ضعف رواني و اسكيزوفرني  MMPI به صورت مثبت و در سطح معناداري 0.01 همبسته بود. بنابراين پرسشنامه نشانگان شخصيت نمايشي از روايي و پايايي مناسبي برخوردار است و استفاده از آن در كار پژوهشي و درماني به پژوهشگران و درمانگران توصيه مي‌شود.