اثر بخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر علائم روانشناختي، كيفيت زندگي و استرس در بيماران مبتلا به اختلال علائم جسمي

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر علائم روانشناختي، كيفيت زندگي و استرس در بيماران مبتلا به اختلال علائم جسمي انجام شد. روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون_پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري افراد مبتلا به اختلال علائم جسمي مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره روانشناختي غرب تهران در سال 1401 بودند كه تعداد30 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمايش و گواه (هر گروه 15 نفر) جايدهي شدند. گروه آزمايش هشت جلسه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد دريافت نمودند؛ اما گروه گواه تا پايان پژوهش، مداخله‌اي دريافت نكردند. ابزار پژوهش پرسشنامه‌هاي بر علائم روانشناختي نجاريان و داوودي (1380)، كيفيت زندگي وار و همكاران (1993) و استرس ادراك شده كوهن و همكاران (1983) بود. داده‌هاي پژوهش با آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر علائم روانشناختي، كيفيت زندگي و استرس در بيماران مبتلا به اختلال علائم جسمي اثربخش است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد با بهره‌گيري از مهارت‌هاي شناختي مورد نياز و كنترل فكر، منجر به كاهش علائم روانشناختي، استرس ادراك شده و افزايش كيفيت زندگي بيماران مبتلا به اختلال علائم جسمي مي‌شود.