رابطه استفاده آسيب زا از تلفن همراه با مشكلات رفتاري – هيجاني در نوجوانان خودآزار: با ميانجي گري خود كنترلي

نوجواني، دوره‌اي مهم براي رشد مغز به‌شمار مي‌رود و خودآزاري در اين دوران با پيامدهاي بلندمدتي از جمله آسيب‌شناسي رواني مداوم و اختلالات رفتاري در آينده همراه است. پژوهش حاضر با هدف رابطه استفاده آسيب زا از تلفن همراه  با مشكلات رفتاري- هيجاني در نوجوانان خودآزار: با ميانجي گري خود كنترلي انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش همبستگي از نوع مدل معادلات ساختاري بود. كليه دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوره دوم شهر اردبيل با سابقه خود آزاري  در سال تحصيلي 1403-1402 جامعه آماري پژوهش حاضر را تشكيل دادند. تعداد 280 نفر از اين افراد به شيوه نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و در پژوهش حاضر شركت كردند. براي جمع‌آوري داده‌ها از سياهه مشكلات رفتاري كودكان آچنباخ  (2001)، پرسشنامه خودكنترلي تانجي، باميستر و بون (2004) و پرسشنامه اعتياد به تلفن همراه كوهِي (2009) استفاده شد. داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون‌هاي همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه و تحليل مسير با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS23 و ليزرل 8/lisrel8 تجزيه‌وتحليل شد.  نتايج به‌دست‌آمده نشان داد كه مدل ساختاري استفاده آسيب زا از تلفن همراه  با مشكلات رفتاري – هيجاني در نوجوانان  خودآزار: با ميانجي گري خود كنترلي از برازش مناسبي برخوردار است. اين نتايج نشان داد كه استفاده آسيب زا از تلفن همراه  اثر مستقيم و هم اثر غيرمستقيمي با ميانجي‌گري خودكنترلي بر مشكلات رفتاري – هيجاني نوجوانان خود آزار داشت.نتايج اين مطالعه نشان داد كه استفاده آسيب زا از تلفن همراه  در نمونه‌اي از نوجوانان خودآزار مي‌تواند هم به‌طور مستقيم و هم با ميانجي‌گري خودكنترلي در مشكلات رفتاري – هيجاني نوجوانان نقش داشته باشد.